MACHINE ASR ACCESSIBILITY AID

தீனா_மற்றும்_பதாரியின்_கதை.mp4

Not an editorially verified transcript. This text was generated automatically from the preserved recording and may contain recognition, language-detection, spelling, segmentation or name errors. Consult the source recording for authoritative content.
Collection
Part 6 · VIDEHA MITHILA MAITHILI DISCUSSION CRITICISM SERIES PART 6
Status
asr-draft
Human verified
No
Editorial review
not-reviewed
ASR model
small
Detected language
ta (0.998004)
Duration
5:55
Source
Open preserved recording

Timestamped machine output

  1. 0:00–0:04வணக்கம், மிதிலா பகுதியுடன் ரொம்பா யான் ஒரு நெஞ்சி துடும் நாட்டுப் புறக்கத்தையைத்தான்
  2. 0:04–0:06என்று நாம் இந்த விலக்கப் பதிவில் பாக்கப் போரோம்.
  3. 0:06–0:09தீனா மட்டும் பதாரியின் கதை.
  4. 0:09–0:10நேர்மியான உழைப்புக்கும்
  5. 0:10–0:13அதிகாரத்துடன் சுரண்டலுக்கும் நடுவில் நடக்கும் போராட்டத்தை
  6. 0:13–0:15இந்தக் கதன் அமக்கு மிகவும் தெளிவாமும்
  7. 0:15–0:16உனருப்பூருமாமும் காட்டது.
  8. 0:16–0:18கதைக்குள்ள போவதுக்கு முன்னாடி
  9. 0:18–0:20இந்த ஒரு வரியை கொஞ்சும் யோச்சுப் பாருங்க.
  10. 0:20–0:22எங்க வலிமை இருக்கும்
  11. 0:22–0:25அங்க, அதை ஓடைக்கும் காண சத்தியும் கண்டிக்கா இருக்கும்.
  12. 0:25–0:27கேக்க வேறும் பாதுமா இருக்கிறது அல்லவா?
  13. 0:27–0:29வரப்போர தவிர்க்க முடியாத சோகத்தையும்
  14. 0:29–0:33இந்த கதையோட மயக்கருத்தும் இந்த ஒருவரி நமக்கு உடனம் உனர்த்திடுகிறது.
  15. 0:33–0:36இந்த கதை நடக்குர ஜோகியானகர் கிராமத்தோட பினனி,
  16. 0:36–0:37மிகவும் சுவாரசியமானது,
  17. 0:38–0:40இன்றுக்கும் அங்கு ஒரு மன் வட்டியாள பூமியைத் தோன்டுனா,
  18. 0:40–0:44தீனா, பதாரிங்குராந்து இரண்டு பேர்கள் மன்னிலிருந்து எதிருளிக்கிறதான்.
  19. 0:44–0:47அந்த அலவுக்கு அங்கு வழைப்ப் இந்த மன்னுடை மன்னா கலந்து இருக்கு.
  20. 0:47–0:51சரி, முதல்ல இந்த மண்ணின் மைந்தர்கள் யாரென்று பார்த்தரலாம்.
  21. 0:51–0:55இவர்கள்தான் நம் கதையோடன் நாயகர்கள், தீணா மட்டுரும் பதாரி.
  22. 0:55–1:00எந்த பொருத் செல்வமும் இல்லாத, முசையர் சமுகத்தைச் செய்த சாத்தாரண விவசாய தொலிலாதர்கள் இவர்கள்
  23. 1:00–1:03இவர்களும் இவர்களுடைய அம்மா நிர்சோவம்
  24. 1:03–1:05வயல்ல சோர்வே இல்லாமல் வேலை செய்வதைப் பார்ப்பதே
  25. 1:05–1:06ஒரு பெரிய பிரம்பிதான்.
  26. 1:06–1:08தங்குளுடன் அந்த அச்சுரப் பலத்தை
  27. 1:08–1:09அவர்கள் ஒரு ஆயதமா நினைத்ததே இல்லை.
  28. 1:09–1:11அது அவர்களுக்கு சோர் போட்டும் சாமி.
  29. 1:11–1:13இந்த பூமித்தையைக்காவும் செய்வது சேவே.
  30. 1:13–1:16அவ்வளவுதான் அவர்கள் பலம் எந்தலோக இருந்து சித்தியிருந்தான்
  31. 1:16–1:205 மண்ட் அதாவது சுமார் 200 கிளோ ஏடைக்கொண்ட மன் வெட்டியைதான்
  32. 1:20–1:22அவர்கள் ஒவ்வொரு துரும் பயன்படுத்துவனாங்க
  33. 1:22–1:26சாதாரணமா நாம் அதைத் தூக்கு நினைத்தால் நாம் தோல் பட்டையைக் கலந்துவோம்
  34. 1:26–1:28ஆனால், அந்த இடையை அவர் ஒரு விளையாட்டு பம்மாதிரி,
  35. 1:28–1:30மிகவும் சரவசாதானமாக கையாண்டாங்க.
  36. 1:30–1:32இதோடு ரிசெல்ட் என்ன தெரியுமா?
  37. 1:32–1:35ஒரே நாள்ல, ஒரு முழு பிகான்னிலத்தையும் அவர்களால்
  38. 1:35–1:36உழுது முடித்துட முடியும்.
  39. 1:36–1:38இந்த அசுரத்தனமான உளைப்பைப் பார்த்துட்டு,
  40. 1:38–1:39உரும்ப்புகள் என்ன சொன்னார்கள் என்றால் இந்த சகோத்தர்கள்கள் கிட்ட முழுசா வளர்ந்த ஒரு காலையில் வழிமை இருக்கின்றன் அ
  41. 1:39–1:41ஆனா, பெற்றும் பெற்றிய பெற்ற்று,
  42. 1:41–1:43உருமக்க்கன்ற்று, என்ன கூறும்ப் பிற்றி,
  43. 1:43–1:45உருமக்க்கற்ற்று, என்ன கூறினார்கள் என்றால்
  44. 2:08–2:13தீனா பதாரியின் புகலைக் கேட்டதும் கணக்சிங்கோட மனத்தில் என்ன தோன்றுச்சு தெடியுமா?
  45. 2:13–2:17இப்படிப்பட்ட ஒரு ஜோடி காலைகள் மட்டும் என் வயலை பூட்டப்பட்டா,
  46. 2:17–2:19அப்படின் ஓத்திக்கிறான்.
  47. 2:19–2:22அதிகாரத்தில் இருக்குறவர்கள் உளைக்குற மனித்தங்களை எப்படி வெறும்
  48. 2:22–2:25கருவிகளாமும் முருகங்களாமும் பாக்க்கறாங்கும்
  49. 2:25–2:26இது ஒரு கசப்பான உதாரணம்.
  50. 2:26–2:28இது இப்படி இருக்காய்,
  51. 2:28–2:30அவனுடைய மனைவி புத்தினி,
  52. 2:30–2:32இருட்டில் மிகவும் அமைதியா,
  53. 2:32–2:34ஆனா மிகவும் தந்திரமா ஒரு
  54. 2:34–2:35கொடுரமான சதியத் தீட்டுரா.
  55. 2:35–2:37இதுவரிக்கும் மிகவும் அமைதியா போய்டிருந்து
  56. 2:37–2:41வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய ஆபத்து நில் மாதிரி பிண்ணாடியே வராரம்பிக்கிறது.
  57. 2:41–2:45இங்கதாக கதையில் ஒரு பெரிய திருப்புமுன வருது,
  58. 2:45–2:47ஒரு கடவுளுக்கே வந்த தருமசங்கடம்.
  59. 2:47–2:51இந்த நாட்டபுறக் கதையில் வருடு முக்கியமான புரான அமசும் என்னனா,
  60. 2:51–3:21மாவீரர்களின் கடவலான ராஜா சல்ஹஷ் இந்த சதி வழைக்குள்ள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளு
  61. 3:21–3:22ஒரு மாயக்கனவா அனுப்பி,
  62. 3:22–3:24தன்னொடு சொந்த பக்த்தர்களையே
  63. 3:24–3:27மரனத்தை நோக்கிக் கூட்டிட்டு போக வேண்டிய கட்டாளைத்துக்கு தலைப்படுரார்.
  64. 3:27–3:28இப்படி தொடுங்கது,
  65. 3:28–3:30அந்த அமைதியான காட்ட நோக்கிய பயனம்.
  66. 3:30–3:32தங்களைக் காக்கிற கடவுளே,
  67. 3:32–3:37தங்களை வேட்டைக்கு கூபிடுறார் என்று முழுசா நம்பி மங்கி போற வெளிச்சத்தில்
  68. 3:37–3:39அந்த நாளு மாவிரர்களும் காட்டுக்குள்ளன் நுலையிராங்க.
  69. 3:39–3:43தீணா, பதாரி, அவருக்கு துணையா வந்தால் அவர் மாமா பகுரான்
  70. 3:43–3:45அப்புறன் நண்பர்களுக்காக உயிரையும் குடுப்பேன்
  71. 3:45–3:48இப்படி நாளு பேரும் அந்த இரண்ட பெயனத்த்தை தொடங்குராங்க.
  72. 3:49–3:51ஆனால் காட்டு ஏன் இவ்வளவு அமைதியா இருக்கு?
  73. 3:52–3:53கொஞ்சு யோச்சு பாருங்க,
  74. 3:53–3:56ஒரு அமானுஷ்யமான, விருமையான வணத்துக்குள்னும்போது
  75. 3:57–4:00மாமா பகுறானுக்கு இருப்பத்தால் அதே பயமும் குழப்பமும்,
  76. 4:00–4:05மாமா பொறுராணுக் கேறப்பட்டார் அதே பயமும் கொழப்பமும் இப்போ நமக்கும் வருகிறது அல்லவாக
  77. 4:05–4:09அங்கா அவர்கள் பார்த்த சகுணங்கள் எல்லாமே மிகவும் பயங்கரமாக இருந்தது.
  78. 4:09–4:14ஒரு மான் துள்ளிப்போர சத்தமும் ஒரு காட்டுப் பண்ரியோட சலசலப்போ அங்கே இல்லை.
  79. 4:14–4:20கிளிஞ்சை இரவோட துண்டுகள் மாதிரி, கருப்பு வவால்கள் மட்டுன்னா அவர்கள் தலைக்கி மேல் வட்டமடித்துட்டு இருந்தது.
  80. 4:20–4:25இந்த மாய வலைக்குள்ள ஆழமா போகப் போக, அவர்கள் பாதியை தவறவிட்டாங்க, திசையம் மறந்தாங்க,
  81. 4:25–4:29ஒரு கட்டத்தில் ஒரு திரு கொருத்துர் கூப்புடு சத்தம் கூடக்காதாலவைக்கு பிரிந்துவிட்டாங்க.
  82. 4:29–4:33கடசியில் அந்த இரண்ட வஞ்சகத்தால் விழ்த்தப்பட்டுராங்க.
  83. 4:33–4:37நிலச்சுவாண்டார்களோடு சதித்திட்டம் இப்போ இருட்டிலிருந்து வேலசையை ஆரம்பிக்கிறது.
  84. 4:37–4:39வஞ்ஜகத்த்தோடு ஊச்ச்சு என்ன தெரியுமா?
  85. 4:39–4:41உருமாறக் குடிய ஒரு குடிய பென்புளி,
  86. 4:41–4:43ஒரு அப்பாவிப் புராவுடை வடிவத்தில் வருகிறது.
  87. 4:43–4:45ஒரு உண்மையான வீரன்ோட கண்கள்,
  88. 4:45–4:48தனக்கு நிகரான நேரமையான எதிரியம் மட்டும்
  89. 4:48–4:50இந்த ஒரு பெலவினத்தை,
  90. 4:50–4:52அந்த பேராசைப் பிடிச்சம் மனம்
  91. 4:52–4:55எவ்வளவு குழைத்தனமாகப் பயன்படுத்திக்க்குச் செல்லுங்க.
  92. 4:55–4:58இந்த உட்டுமத்த கதையோட மயிமான சோகமே இதுதாங்க.
  93. 4:58–5:01தீணாவை வலிமையால தோற்கிடிக்க முடியாது,
  94. 5:01–5:03வஞ்சகத்தால மட்டும்தான் முடியும்.
  95. 5:03–5:05நேரமையான உடல் வலிமையும்,
  96. 5:05–5:06தூயமையான தரமமும்,
  97. 5:06–5:11உருமாறக் குடிய தந்திரமான பேராசைக்கு முன்னாடி கடைசியில் தோற்று போட்சு
  98. 5:11–5:13அப்படியுங்குரும் பிடியும் மிகவும் நெஞ்சப்படியும் ஒரு உண்மையாக இருக்கு.
  99. 5:13–5:16ஒரு மரத்து கடிலை காத்திட்டும் மாமா பகுரானுக்கு,
  100. 5:16–5:20அவருடன் ஆன்மாக்கள் முளமா அந்த மரனைச் செய்தி வந்து செய்வது.
  101. 5:20–5:24எல்லாமே முடிந்து போனானத்து நன்பன் சித்தன் யாதவ் எந்த புகாரம் இல்லாமே
  102. 5:24–5:27மிகவும் அமைதியா அவர்களை உடல்களை சுமந்துகொண்டு
  103. 5:27–5:30கிராமத்திற்குத் திரும்பி தன்னுடன் நட்போடை இருதிக்கனமே நேரவேற்றான்.
  104. 5:30–5:34இந்த அலசல்ல முடிக்கும்போது உங்கள் கிட்ட ஒரு கேள்மியை விட்டுட்டுப் போவிருந்துரும்.
  105. 5:34–5:38மனிஷங்களுடை பேராசை எப்போமே இப்படி தந்திரமா உறுமாறிக்கட்டே தான் இருக்கும்.
  106. 5:38–5:43அப்படிப்பட்ட பேராசைக்கு முன்னாடி எவ்வளவு பெரிய உடல் வழிமையாக இருந்தாலும் அது தாக்குப் பிடிக்குமா?
  107. 5:43–5:47உளைக்கும் வருகத்துக்கும் அவர்களை சுரண்டும் அதிகாரத்த்துக்கும் இடையில் நடக்கும்
  108. 5:47–5:49இந்த முடிவில்லாத போராடத்தைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
  109. 5:49–5:51குஞ்சச் சிந்தித்து பாருங்கள்.
  110. 5:51–5:53இன்னொரு சுவாரசியமான பதிவில் சந்திப்போம்.

Plain text

வணக்கம், மிதிலா பகுதியுடன் ரொம்பா யான் ஒரு நெஞ்சி துடும் நாட்டுப் புறக்கத்தையைத்தான் என்று நாம் இந்த விலக்கப் பதிவில் பாக்கப் போரோம். தீனா மட்டும் பதாரியின் கதை. நேர்மியான உழைப்புக்கும் அதிகாரத்துடன் சுரண்டலுக்கும் நடுவில் நடக்கும் போராட்டத்தை இந்தக் கதன் அமக்கு மிகவும் தெளிவாமும் உனருப்பூருமாமும் காட்டது. கதைக்குள்ள போவதுக்கு முன்னாடி இந்த ஒரு வரியை கொஞ்சும் யோச்சுப் பாருங்க. எங்க வலிமை இருக்கும் அங்க, அதை ஓடைக்கும் காண சத்தியும் கண்டிக்கா இருக்கும். கேக்க வேறும் பாதுமா இருக்கிறது அல்லவா? வரப்போர தவிர்க்க முடியாத சோகத்தையும் இந்த கதையோட மயக்கருத்தும் இந்த ஒருவரி நமக்கு உடனம் உனர்த்திடுகிறது. இந்த கதை நடக்குர ஜோகியானகர் கிராமத்தோட பினனி, மிகவும் சுவாரசியமானது, இன்றுக்கும் அங்கு ஒரு மன் வட்டியாள பூமியைத் தோன்டுனா, தீனா, பதாரிங்குராந்து இரண்டு பேர்கள் மன்னிலிருந்து எதிருளிக்கிறதான். அந்த அலவுக்கு அங்கு வழைப்ப் இந்த மன்னுடை மன்னா கலந்து இருக்கு. சரி, முதல்ல இந்த மண்ணின் மைந்தர்கள் யாரென்று பார்த்தரலாம். இவர்கள்தான் நம் கதையோடன் நாயகர்கள், தீணா மட்டுரும் பதாரி. எந்த பொருத் செல்வமும் இல்லாத, முசையர் சமுகத்தைச் செய்த சாத்தாரண விவசாய தொலிலாதர்கள் இவர்கள் இவர்களும் இவர்களுடைய அம்மா நிர்சோவம் வயல்ல சோர்வே இல்லாமல் வேலை செய்வதைப் பார்ப்பதே ஒரு பெரிய பிரம்பிதான். தங்குளுடன் அந்த அச்சுரப் பலத்தை அவர்கள் ஒரு ஆயதமா நினைத்ததே இல்லை. அது அவர்களுக்கு சோர் போட்டும் சாமி. இந்த பூமித்தையைக்காவும் செய்வது சேவே. அவ்வளவுதான் அவர்கள் பலம் எந்தலோக இருந்து சித்தியிருந்தான் 5 மண்ட் அதாவது சுமார் 200 கிளோ ஏடைக்கொண்ட மன் வெட்டியைதான் அவர்கள் ஒவ்வொரு துரும் பயன்படுத்துவனாங்க சாதாரணமா நாம் அதைத் தூக்கு நினைத்தால் நாம் தோல் பட்டையைக் கலந்துவோம் ஆனால், அந்த இடையை அவர் ஒரு விளையாட்டு பம்மாதிரி, மிகவும் சரவசாதானமாக கையாண்டாங்க. இதோடு ரிசெல்ட் என்ன தெரியுமா? ஒரே நாள்ல, ஒரு முழு பிகான்னிலத்தையும் அவர்களால் உழுது முடித்துட முடியும். இந்த அசுரத்தனமான உளைப்பைப் பார்த்துட்டு, உரும்ப்புகள் என்ன சொன்னார்கள் என்றால் இந்த சகோத்தர்கள்கள் கிட்ட முழுசா வளர்ந்த ஒரு காலையில் வழிமை இருக்கின்றன் அ ஆனா, பெற்றும் பெற்றிய பெற்ற்று, உருமக்க்கன்ற்று, என்ன கூறும்ப் பிற்றி, உருமக்க்கற்ற்று, என்ன கூறினார்கள் என்றால் தீனா பதாரியின் புகலைக் கேட்டதும் கணக்சிங்கோட மனத்தில் என்ன தோன்றுச்சு தெடியுமா? இப்படிப்பட்ட ஒரு ஜோடி காலைகள் மட்டும் என் வயலை பூட்டப்பட்டா, அப்படின் ஓத்திக்கிறான். அதிகாரத்தில் இருக்குறவர்கள் உளைக்குற மனித்தங்களை எப்படி வெறும் கருவிகளாமும் முருகங்களாமும் பாக்க்கறாங்கும் இது ஒரு கசப்பான உதாரணம். இது இப்படி இருக்காய், அவனுடைய மனைவி புத்தினி, இருட்டில் மிகவும் அமைதியா, ஆனா மிகவும் தந்திரமா ஒரு கொடுரமான சதியத் தீட்டுரா. இதுவரிக்கும் மிகவும் அமைதியா போய்டிருந்து வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய ஆபத்து நில் மாதிரி பிண்ணாடியே வராரம்பிக்கிறது. இங்கதாக கதையில் ஒரு பெரிய திருப்புமுன வருது, ஒரு கடவுளுக்கே வந்த தருமசங்கடம். இந்த நாட்டபுறக் கதையில் வருடு முக்கியமான புரான அமசும் என்னனா, மாவீரர்களின் கடவலான ராஜா சல்ஹஷ் இந்த சதி வழைக்குள்ள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளுள்ளு ஒரு மாயக்கனவா அனுப்பி, தன்னொடு சொந்த பக்த்தர்களையே மரனத்தை நோக்கிக் கூட்டிட்டு போக வேண்டிய கட்டாளைத்துக்கு தலைப்படுரார். இப்படி தொடுங்கது, அந்த அமைதியான காட்ட நோக்கிய பயனம். தங்களைக் காக்கிற கடவுளே, தங்களை வேட்டைக்கு கூபிடுறார் என்று முழுசா நம்பி மங்கி போற வெளிச்சத்தில் அந்த நாளு மாவிரர்களும் காட்டுக்குள்ளன் நுலையிராங்க. தீணா, பதாரி, அவருக்கு துணையா வந்தால் அவர் மாமா பகுரான் அப்புறன் நண்பர்களுக்காக உயிரையும் குடுப்பேன் இப்படி நாளு பேரும் அந்த இரண்ட பெயனத்த்தை தொடங்குராங்க. ஆனால் காட்டு ஏன் இவ்வளவு அமைதியா இருக்கு? கொஞ்சு யோச்சு பாருங்க, ஒரு அமானுஷ்யமான, விருமையான வணத்துக்குள்னும்போது மாமா பகுறானுக்கு இருப்பத்தால் அதே பயமும் குழப்பமும், மாமா பொறுராணுக் கேறப்பட்டார் அதே பயமும் கொழப்பமும் இப்போ நமக்கும் வருகிறது அல்லவாக அங்கா அவர்கள் பார்த்த சகுணங்கள் எல்லாமே மிகவும் பயங்கரமாக இருந்தது. ஒரு மான் துள்ளிப்போர சத்தமும் ஒரு காட்டுப் பண்ரியோட சலசலப்போ அங்கே இல்லை. கிளிஞ்சை இரவோட துண்டுகள் மாதிரி, கருப்பு வவால்கள் மட்டுன்னா அவர்கள் தலைக்கி மேல் வட்டமடித்துட்டு இருந்தது. இந்த மாய வலைக்குள்ள ஆழமா போகப் போக, அவர்கள் பாதியை தவறவிட்டாங்க, திசையம் மறந்தாங்க, ஒரு கட்டத்தில் ஒரு திரு கொருத்துர் கூப்புடு சத்தம் கூடக்காதாலவைக்கு பிரிந்துவிட்டாங்க. கடசியில் அந்த இரண்ட வஞ்சகத்தால் விழ்த்தப்பட்டுராங்க. நிலச்சுவாண்டார்களோடு சதித்திட்டம் இப்போ இருட்டிலிருந்து வேலசையை ஆரம்பிக்கிறது. வஞ்ஜகத்த்தோடு ஊச்ச்சு என்ன தெரியுமா? உருமாறக் குடிய ஒரு குடிய பென்புளி, ஒரு அப்பாவிப் புராவுடை வடிவத்தில் வருகிறது. ஒரு உண்மையான வீரன்ோட கண்கள், தனக்கு நிகரான நேரமையான எதிரியம் மட்டும் இந்த ஒரு பெலவினத்தை, அந்த பேராசைப் பிடிச்சம் மனம் எவ்வளவு குழைத்தனமாகப் பயன்படுத்திக்க்குச் செல்லுங்க. இந்த உட்டுமத்த கதையோட மயிமான சோகமே இதுதாங்க. தீணாவை வலிமையால தோற்கிடிக்க முடியாது, வஞ்சகத்தால மட்டும்தான் முடியும். நேரமையான உடல் வலிமையும், தூயமையான தரமமும், உருமாறக் குடிய தந்திரமான பேராசைக்கு முன்னாடி கடைசியில் தோற்று போட்சு அப்படியுங்குரும் பிடியும் மிகவும் நெஞ்சப்படியும் ஒரு உண்மையாக இருக்கு. ஒரு மரத்து கடிலை காத்திட்டும் மாமா பகுரானுக்கு, அவருடன் ஆன்மாக்கள் முளமா அந்த மரனைச் செய்தி வந்து செய்வது. எல்லாமே முடிந்து போனானத்து நன்பன் சித்தன் யாதவ் எந்த புகாரம் இல்லாமே மிகவும் அமைதியா அவர்களை உடல்களை சுமந்துகொண்டு கிராமத்திற்குத் திரும்பி தன்னுடன் நட்போடை இருதிக்கனமே நேரவேற்றான். இந்த அலசல்ல முடிக்கும்போது உங்கள் கிட்ட ஒரு கேள்மியை விட்டுட்டுப் போவிருந்துரும். மனிஷங்களுடை பேராசை எப்போமே இப்படி தந்திரமா உறுமாறிக்கட்டே தான் இருக்கும். அப்படிப்பட்ட பேராசைக்கு முன்னாடி எவ்வளவு பெரிய உடல் வழிமையாக இருந்தாலும் அது தாக்குப் பிடிக்குமா? உளைக்கும் வருகத்துக்கும் அவர்களை சுரண்டும் அதிகாரத்த்துக்கும் இடையில் நடக்கும் இந்த முடிவில்லாத போராடத்தைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? குஞ்சச் சிந்தித்து பாருங்கள். இன்னொரு சுவாரசியமான பதிவில் சந்திப்போம்.

← Transcript index