MACHINE ASR ACCESSIBILITY AID
அமர்_பாபா__நதியின்_பாதுகாவலர்.mp4
Timestamped machine output
- 0:00–0:06வணக்கும், இன்று நாம் மிதிலா தேசத்தோட, ஒரு ஆழமான, சுவாரச்சியமான வரலாச்சி பக்கத்துக்கொள்ள போகப் போரோம்.
- 0:06–0:09இது ஏதோ ஒரு பழைய புரான கதம் மட்டும் இல்லை.
- 0:09–0:12கலாசார வரலாரும் ஒரு பெரிய தார்மீகப் பாடமும்
- 0:12–0:14பினிப்பினை இந்த ஒரு அற்புதமான ஆயும்.
- 0:14–0:18இறக்கைக்கும் மனிதனுக்கும் இருக்கும் இருப்பு இதைவிட சிறப்பாக சொல்லிட முடியாது.
- 0:18–0:20வாங்க, உள்ள போகலாம்.
- 0:20–0:24மிதிலையன் நதிகள் விரும் தன்னிரல்ல, அவை நம் தாய்.
- 0:24–0:26இந்த வரிகள்லை கொஞ்சுப் பார்க்குள்ளேன்.
- 0:26–0:29நாம் இப்பு நொழையப் போர் உலகத்தில் புவியியிலும்
- 0:29–0:32தெய்வீகமும் வேற வேற கடையாது, இரண்டும் ஒன்றுதான்
- 0:32–0:36ஒரு நதியை வெறும் நீர் ஆதாரமா பாக்காமல்
- 0:36–0:38தங்களுக்கு உயிர் கொடுக்கும் ஒரு தேவமா வழிப்படுற
- 0:38–0:42ஒரு சமுகத்தோட மனனிலையை இது எவ்வளவு அழகானமுக்கு காட்டுது
- 0:42–0:46இப்போ, ஒரு காலத்தில் நடந்த ஒரு மாபிரும் அற்புதத்தைப் பார்க்கலாம்.
- 0:46–0:51மழசுத்தமா போய்த்துப் போய் வரைச்சியில் மிதிலா தவிட்டுறந்த நேரம்.
- 0:51–0:52அப்பு என்ன நடந்துச்சி தெரியுமா?
- 0:52–0:54அந்த நிலத்தோட அழுகையைக் கேட்டு,
- 0:54–0:57பூமி அப்படியே இரண்டா பெழக்குது.
- 0:57–1:01மலைகளிலிருந்து ஏறங்கி வந்த கமலானதி மக்களின் தாகம் திருக்கப் பிறக்கிறான்
- 1:01–1:04வரண்ட நிலங்கள் எல்லாம் பச்சைப் பசில்ல மாருது
- 1:04–1:06காஞ்சுப் போன கெனர்கள் எல்லாம் நீர் நிறம்பது
- 1:06–1:11ஒரு பெரும் அழிவிலிருந்து அந்த நிலம் எப்படி மீண்டித்து என்று சொல்லும்போதே சிலிர்க்க வேக்கிறது இல்லையா?
- 1:11–1:16கமலாத்தாய் வந்ததோ அந்த இடமை எப்படி செலிபா மாறிடித்து என்று கொஞ்சு கர்ப்பனை செய்து பாருங்குங்க
- 1:16–1:20நதியில் தண்ணியில் ஓட தொடங்கனதும் அந்த படித்துறைகளில் மறுபடியும்
- 1:20–1:22குழந்திகளுடைய சிறிப்புளிக்கை ஆரம்பிக்கிறது,
- 1:22–1:24ஒரு மோசமான வரைச்சி நீங்கி,
- 1:24–1:27துடிப்பான ஒரு சுட்டு சுவில் எப்படி மீண்டும்
- 1:27–1:29உயிர் பெற்றிற்று என்று இது அச்சலா நமக்கு காட்டது.
- 1:29–1:35அந்த நதிக்கரையிலிருந்த கிராமங்கள் உட வாழ்க்க எப்படி ஒரு அழகான சமனிலையில் இருந்து தெரியுமா?
- 1:35–1:37விவசாயி படகோட்டி
- 1:37–1:40இவர் இருவரும் கமலாதாயோட இரண்டு பிள்ளைங்கள் மாதிரி
- 1:40–1:44விடியர் காலையில் விவசாய் தன்னோட கலப்பையை வயலுக்க எடுத்துபோவாரு
- 1:44–1:48அதே நேரத்தில் படகோட்டி தன்னோட வலையோட படித்துறைக்கு வருவார்.
- 1:48–1:51சாயங்காலா ஆனால் இரண்டு பேரோட வீடுகள்லையும்
- 1:51–1:55அந்த தாய் குடுத்த தானியத்தோட மனமோ, மீனோட மனமோ வீசோம்.
- 1:55–1:59இரண்டு பேருமே நதியோட வழங்களை சரிசமமா நம்பி இருந்தாங்க.
- 1:59–2:05இதில் படகோட்டிகள் உடன் வாழ்க்கையைப் பார்த்தீர்கள் என்றால் அது முழுசாவே நதியோட பின்னிப் பெண்ணைந்து இருந்தது
- 2:05–2:08அவர்களை பொறுதுவரைக்கும் உலகமே கமலா நதிதான்
- 2:08–2:12ஆமாங்க அவர்களுட படக்கு விரும் மறக்கட்டை இல்ல, அது கமலா உடன் பல்லக்கு
- 2:12–2:15அவர் வீசிர வலைதான் அவர்களுடைய மிகப் பெரிய செல்வம்
- 2:15–2:19நதியோட லையோசத்தான் அவர்களை உரங்க வற்கிற தாலாட்டு
- 2:19–2:22நதி அப்படியுங்கு அவர்களுக்கு ஒரு வாழ்வாதார மட்டும் இல்லை
- 2:22–2:25மூச்சுவிட்டு ஒரு அண்ணை ஒரு அரவனைக்கும் பாதுகாவலர்
- 2:25–2:28இதில் ரொம்பச் வாரசியமான விஷயம் என்னன்னா
- 2:28–2:31மக்களுடை பக்த்தில் இருந்தான் அந்த தொடர்ச்சிதான்
- 2:31–2:33இதை ஏதோ ஒரு நாள் இரண்டு நாள் நடக்குறாய் விஷயம் கிடையாது
- 2:33–2:37இரவும் பகலுமா எந்த ஒரு தடையமே இல்லாமல்
- 2:37–2:39அந்த நதியோடனானா அவருடைய இனக்கும்
- 2:39–2:42ஒரு சுலர்ச்சி மாதிரி தொடர்ந்துகொண்டே இருந்துகிற்று
- 2:42–2:46அந்த மக்கள் நதிய எந்த அழவுக்கு அழமா மதித்தாங்க,
- 2:46–2:48அப்படியுங்கள் இது நமக்கு தெளிவா புரிய வைக்கிறது.
- 2:48–2:51அவருடைய இந்த அழமான பக்தியைப் புரிந்துக்கு,
- 2:51–2:53சில கலாசார நடைமுறைகளை நாம் தெரிந்துக்கும்.
- 2:53–2:55பண்டிகை நாட்கள் வந்துட்டா போதும்,
- 2:55–2:57பாடித்துறையில் என்ன ச்ர விழக்குகள் அப்படி ஜுளிக்கும்
- 2:57–3:01புதுமன பெண்கள் தங்களுடன் மங்களத்தின் அடையாடமான குங்குமத்து
- 3:01–3:03கமலா நதிக்கு காணிக்கியாக கொடுப்பாங்க
- 3:03–3:07தாய்மார்கள் தங்களுடன் குழந்தைகளுடன் முதல் முடிய நதி இடன் சமர்ப்பிப்பாங்க
- 3:07–3:09வாழ்க்கையோடை ஒவ்வொரு முக்கிய தருணமும்
- 3:09–3:11கமலாத்தாயோடை எப்படி எனக்கப்பட்டு இருக்கப் பார்த்தீர்களா?
- 3:11–3:16சரி, இவ்வளவு நேரம் ஒரு அழகான, அமைதியான உலகத்தைப் பார்த்தோம்.
- 3:16–3:19ஆனால், இந்தப் புணிதமான சமனிலைக்கு
- 3:19–3:22திடீர்ன் ஒரு பெரிய அபத் வந்தால் என்னாகும்?
- 3:22–3:24அன்பும் பக்த்தியும் நிறைந்த அந்த இடத்தில்
- 3:24–3:28வன்முறையும் பேராசையும் நிழஜா என்ன நடக்கும்?
- 3:28–3:32இங்குதான் இந்த கதையுடன் மிகப் பெரிய திருப்புமுனையியு ஆர்பமாகது.
- 3:32–3:36பய்ட்லா, இந்த ஒரு மனித்தினால்தான் அந்த மொத்தா அமைதியும் குள்ளந்துது.
- 3:36–3:39அவனுடை கண்ணில் பேராசை அப்படிங்கு ஒரு பெரிய குறை இருந்தது.
- 3:39–3:44நதியே ஒரு அண்ணையா பாக்காமல் அவளை தன்னுடைய உடமையாகிக்க நினைச்சாம்.
- 3:44–3:47அந்த தேவிகா நதியை வலுக்கட்டாய்மா திருமணம் செய்துக்கப் போவதா,
- 3:47–3:49ரொம்ப ஆணவமா பறை முழக்கணாம்.
- 3:49–3:52உண்மையில் இது பக்தி கடையாதுங்க வெறும் அதிகார வெறி
- 3:52–3:56அந்த புணிதமான சமனிலைக்கி விடப்பட்ட மாப்பிரும் அச்சுரு தள்ளிது
- 3:56–4:00ஆனா மெதிலாவுடன் மக்கள் இதா மேதியா வேடிக்கப் பார்த்துற்றுப் பார்த்துற்றுப் பார்க்கிறான் என்ன?
- 4:00–4:01கண்டிப்பை இல்லை.
- 4:01–4:04அங்குதான் அமரச்சிங் அப்படிங்குர வீரன் வெகுண்டு எழுந்தான்.
- 4:04–4:08பைத்லா உடா ஆனவை தந்திரங்கள் ஒவ்வொன்னா முரியடிக்கப்படுது,
- 4:08–4:12பூமியே இடி மாதிரி அதிர மழவுக்கு ஒரு பிரம்மாண்ட மான போர் நடக்கது.
- 4:12–4:15கடைசியா எந்த படித்துறையில் பைட்டிலாக
- 4:15–4:17தன்னொடு திருமணத்திற்காக பரை முழக்கினானோ
- 4:17–4:19அதே படித்துறையில் அவன் கொள்ளப்படுரான்.
- 4:19–4:21தருமம் நிலைனாட்ட படுது.
- 4:21–4:24போர் முடிந்ததும் அந்த படித்துறையில் ஒரு ஆழ்ந்த அமைதி.
- 4:24–4:27பிறகு கமலாத்தாயக்கு ஜெயம்
- 4:27–4:28அமர்ச்சிங்கி இருக்கு ஜெயம்
- 4:28–4:31அப்படியுங்கு வெட்டி முழக்கம் வின்ன பிளக்குது
- 4:31–4:33பல வருஷ்மா தவமிருந்த படகோட்டிகள்
- 4:33–4:34சந்தோஷத்தில் சிரிச்சாங்க
- 4:34–4:36ஆனந்த கண்ணிர் விட்டாங்க
- 4:36–4:38ஒருத்திர ஒருத்திர கட்டித் தழுவிக்கிட்டாங்க
- 4:38–4:40அவருடன் நீங்க கால போராட்டத்திற்கு
- 4:40–4:42ஒரு வழியாக விடை கிடைச்சிரித்து
- 4:42–4:45இப்போ நாமை கொஞ்சம் நிதானமாக யோசிக்க வேண்டிய இடம் இது
- 4:45–4:48அமர்சின் சென்றது, தரமம்தான்
- 4:48–4:50அதாவது பாதுகாகும் கடமை
- 4:50–4:53ஆனால் இந்த கதையில் சொல்லப்படும் முக்கியமான பாடம் என்னால்
- 4:53–4:56பாதுகாபிருக்காக ரத்தம் சிந்தப்படும்போது
- 4:56–4:59அது ரொம்பு கணமான ஒரு தார்மிக விலையை கேட்கது.
- 4:59–5:02அமர்சிங்கோட வெட்டி அத்தியாவசியமானதுதான்,
- 5:02–5:04ஆனால், அந்த வன்முறை அந்த வெட்டியை
- 5:04–5:07என்றுந்தறைக்கும் ஒரு சின்ன சோகத்துடனையே விட்டுட்டுப் போயிட்டு.
- 5:07–5:11மிதிலாவோடை இந்தப் பார்ம்பரியம் வெறும் கதையா மட்டும் இல்லாம்,
- 5:11–5:14வரலார் எப்படி இன்றும் உயிர் போடு இருக்கும் என்று நம்கு காட்டுகிறது.
- 5:14–5:17அங்கிருக்குற மக்கள் இன்றும் நதியோடை இன்னால் வாய்ந்துதான் வாய்ந்துறுக்கிறாங்க.
- 5:17–5:20வெள்ளம் வரும்போது, எங்களை மன்னிச்சிரத்தாயே எனக்கே கேற்கிறாங்க,
- 5:20–5:24வரட்சி வரும்போது கொஞ்சு தண்ணிக் கொடுத்தாயே என்ன அவக்கிட்டியே கெஞ்சிராங்க,
- 5:24–5:28அந்தப் பாரம்பரியமும் பக்த்தியும் கொஞ்சும் கூட மாராமல் இன்றுக்கும் தொடருது.
- 5:28–5:35இந்த ஆய்வோட முடிவுக்கு நாம வந்துட்டோம் கடைசியா உங்களை யோசிக்க வைக்குற ஒரு சிந்தனையை விட்டுட்டு போகிறேன்
- 5:35–5:41இன்று ஒரு முதிய படகோட்டி அமர்பாபாவாவோட சண்ணத்தில் விளைக்கேத்தும்போது அவரு இரண்டு வேண்டுதல்கள் வைக்கிறாரு
- 5:41–5:47ஒன்று தங்களைப் பாதுகாக்கும்படி, மற்றுன்று அன்று சிந்தப்பட்ட ரத்தத்துக்காக மன்னிப்பு வேண்டி.
- 5:47–5:50நீதியோட தராசுகள் எவ்வளவு சிக்கலானவை,
- 5:50–5:54ஒரு உயிரை எடுப்பதன் தார்மிக்கையடை எவ்வளவு காலத்துக்கும் தொடரும் என்று இது உனர்த்ததில்லையா?
- 5:54–5:56நீங்களும் இதைப் பற்றி சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
- 5:56–5:59மீண்டும் ஒரு அருமியான வரலாட்டு தேடலில் சந்திப்போம்.
Plain text
வணக்கும், இன்று நாம் மிதிலா தேசத்தோட, ஒரு ஆழமான, சுவாரச்சியமான வரலாச்சி பக்கத்துக்கொள்ள போகப் போரோம். இது ஏதோ ஒரு பழைய புரான கதம் மட்டும் இல்லை. கலாசார வரலாரும் ஒரு பெரிய தார்மீகப் பாடமும் பினிப்பினை இந்த ஒரு அற்புதமான ஆயும். இறக்கைக்கும் மனிதனுக்கும் இருக்கும் இருப்பு இதைவிட சிறப்பாக சொல்லிட முடியாது. வாங்க, உள்ள போகலாம். மிதிலையன் நதிகள் விரும் தன்னிரல்ல, அவை நம் தாய். இந்த வரிகள்லை கொஞ்சுப் பார்க்குள்ளேன். நாம் இப்பு நொழையப் போர் உலகத்தில் புவியியிலும் தெய்வீகமும் வேற வேற கடையாது, இரண்டும் ஒன்றுதான் ஒரு நதியை வெறும் நீர் ஆதாரமா பாக்காமல் தங்களுக்கு உயிர் கொடுக்கும் ஒரு தேவமா வழிப்படுற ஒரு சமுகத்தோட மனனிலையை இது எவ்வளவு அழகானமுக்கு காட்டுது இப்போ, ஒரு காலத்தில் நடந்த ஒரு மாபிரும் அற்புதத்தைப் பார்க்கலாம். மழசுத்தமா போய்த்துப் போய் வரைச்சியில் மிதிலா தவிட்டுறந்த நேரம். அப்பு என்ன நடந்துச்சி தெரியுமா? அந்த நிலத்தோட அழுகையைக் கேட்டு, பூமி அப்படியே இரண்டா பெழக்குது. மலைகளிலிருந்து ஏறங்கி வந்த கமலானதி மக்களின் தாகம் திருக்கப் பிறக்கிறான் வரண்ட நிலங்கள் எல்லாம் பச்சைப் பசில்ல மாருது காஞ்சுப் போன கெனர்கள் எல்லாம் நீர் நிறம்பது ஒரு பெரும் அழிவிலிருந்து அந்த நிலம் எப்படி மீண்டித்து என்று சொல்லும்போதே சிலிர்க்க வேக்கிறது இல்லையா? கமலாத்தாய் வந்ததோ அந்த இடமை எப்படி செலிபா மாறிடித்து என்று கொஞ்சு கர்ப்பனை செய்து பாருங்குங்க நதியில் தண்ணியில் ஓட தொடங்கனதும் அந்த படித்துறைகளில் மறுபடியும் குழந்திகளுடைய சிறிப்புளிக்கை ஆரம்பிக்கிறது, ஒரு மோசமான வரைச்சி நீங்கி, துடிப்பான ஒரு சுட்டு சுவில் எப்படி மீண்டும் உயிர் பெற்றிற்று என்று இது அச்சலா நமக்கு காட்டது. அந்த நதிக்கரையிலிருந்த கிராமங்கள் உட வாழ்க்க எப்படி ஒரு அழகான சமனிலையில் இருந்து தெரியுமா? விவசாயி படகோட்டி இவர் இருவரும் கமலாதாயோட இரண்டு பிள்ளைங்கள் மாதிரி விடியர் காலையில் விவசாய் தன்னோட கலப்பையை வயலுக்க எடுத்துபோவாரு அதே நேரத்தில் படகோட்டி தன்னோட வலையோட படித்துறைக்கு வருவார். சாயங்காலா ஆனால் இரண்டு பேரோட வீடுகள்லையும் அந்த தாய் குடுத்த தானியத்தோட மனமோ, மீனோட மனமோ வீசோம். இரண்டு பேருமே நதியோட வழங்களை சரிசமமா நம்பி இருந்தாங்க. இதில் படகோட்டிகள் உடன் வாழ்க்கையைப் பார்த்தீர்கள் என்றால் அது முழுசாவே நதியோட பின்னிப் பெண்ணைந்து இருந்தது அவர்களை பொறுதுவரைக்கும் உலகமே கமலா நதிதான் ஆமாங்க அவர்களுட படக்கு விரும் மறக்கட்டை இல்ல, அது கமலா உடன் பல்லக்கு அவர் வீசிர வலைதான் அவர்களுடைய மிகப் பெரிய செல்வம் நதியோட லையோசத்தான் அவர்களை உரங்க வற்கிற தாலாட்டு நதி அப்படியுங்கு அவர்களுக்கு ஒரு வாழ்வாதார மட்டும் இல்லை மூச்சுவிட்டு ஒரு அண்ணை ஒரு அரவனைக்கும் பாதுகாவலர் இதில் ரொம்பச் வாரசியமான விஷயம் என்னன்னா மக்களுடை பக்த்தில் இருந்தான் அந்த தொடர்ச்சிதான் இதை ஏதோ ஒரு நாள் இரண்டு நாள் நடக்குறாய் விஷயம் கிடையாது இரவும் பகலுமா எந்த ஒரு தடையமே இல்லாமல் அந்த நதியோடனானா அவருடைய இனக்கும் ஒரு சுலர்ச்சி மாதிரி தொடர்ந்துகொண்டே இருந்துகிற்று அந்த மக்கள் நதிய எந்த அழவுக்கு அழமா மதித்தாங்க, அப்படியுங்கள் இது நமக்கு தெளிவா புரிய வைக்கிறது. அவருடைய இந்த அழமான பக்தியைப் புரிந்துக்கு, சில கலாசார நடைமுறைகளை நாம் தெரிந்துக்கும். பண்டிகை நாட்கள் வந்துட்டா போதும், பாடித்துறையில் என்ன ச்ர விழக்குகள் அப்படி ஜுளிக்கும் புதுமன பெண்கள் தங்களுடன் மங்களத்தின் அடையாடமான குங்குமத்து கமலா நதிக்கு காணிக்கியாக கொடுப்பாங்க தாய்மார்கள் தங்களுடன் குழந்தைகளுடன் முதல் முடிய நதி இடன் சமர்ப்பிப்பாங்க வாழ்க்கையோடை ஒவ்வொரு முக்கிய தருணமும் கமலாத்தாயோடை எப்படி எனக்கப்பட்டு இருக்கப் பார்த்தீர்களா? சரி, இவ்வளவு நேரம் ஒரு அழகான, அமைதியான உலகத்தைப் பார்த்தோம். ஆனால், இந்தப் புணிதமான சமனிலைக்கு திடீர்ன் ஒரு பெரிய அபத் வந்தால் என்னாகும்? அன்பும் பக்த்தியும் நிறைந்த அந்த இடத்தில் வன்முறையும் பேராசையும் நிழஜா என்ன நடக்கும்? இங்குதான் இந்த கதையுடன் மிகப் பெரிய திருப்புமுனையியு ஆர்பமாகது. பய்ட்லா, இந்த ஒரு மனித்தினால்தான் அந்த மொத்தா அமைதியும் குள்ளந்துது. அவனுடை கண்ணில் பேராசை அப்படிங்கு ஒரு பெரிய குறை இருந்தது. நதியே ஒரு அண்ணையா பாக்காமல் அவளை தன்னுடைய உடமையாகிக்க நினைச்சாம். அந்த தேவிகா நதியை வலுக்கட்டாய்மா திருமணம் செய்துக்கப் போவதா, ரொம்ப ஆணவமா பறை முழக்கணாம். உண்மையில் இது பக்தி கடையாதுங்க வெறும் அதிகார வெறி அந்த புணிதமான சமனிலைக்கி விடப்பட்ட மாப்பிரும் அச்சுரு தள்ளிது ஆனா மெதிலாவுடன் மக்கள் இதா மேதியா வேடிக்கப் பார்த்துற்றுப் பார்த்துற்றுப் பார்க்கிறான் என்ன? கண்டிப்பை இல்லை. அங்குதான் அமரச்சிங் அப்படிங்குர வீரன் வெகுண்டு எழுந்தான். பைத்லா உடா ஆனவை தந்திரங்கள் ஒவ்வொன்னா முரியடிக்கப்படுது, பூமியே இடி மாதிரி அதிர மழவுக்கு ஒரு பிரம்மாண்ட மான போர் நடக்கது. கடைசியா எந்த படித்துறையில் பைட்டிலாக தன்னொடு திருமணத்திற்காக பரை முழக்கினானோ அதே படித்துறையில் அவன் கொள்ளப்படுரான். தருமம் நிலைனாட்ட படுது. போர் முடிந்ததும் அந்த படித்துறையில் ஒரு ஆழ்ந்த அமைதி. பிறகு கமலாத்தாயக்கு ஜெயம் அமர்ச்சிங்கி இருக்கு ஜெயம் அப்படியுங்கு வெட்டி முழக்கம் வின்ன பிளக்குது பல வருஷ்மா தவமிருந்த படகோட்டிகள் சந்தோஷத்தில் சிரிச்சாங்க ஆனந்த கண்ணிர் விட்டாங்க ஒருத்திர ஒருத்திர கட்டித் தழுவிக்கிட்டாங்க அவருடன் நீங்க கால போராட்டத்திற்கு ஒரு வழியாக விடை கிடைச்சிரித்து இப்போ நாமை கொஞ்சம் நிதானமாக யோசிக்க வேண்டிய இடம் இது அமர்சின் சென்றது, தரமம்தான் அதாவது பாதுகாகும் கடமை ஆனால் இந்த கதையில் சொல்லப்படும் முக்கியமான பாடம் என்னால் பாதுகாபிருக்காக ரத்தம் சிந்தப்படும்போது அது ரொம்பு கணமான ஒரு தார்மிக விலையை கேட்கது. அமர்சிங்கோட வெட்டி அத்தியாவசியமானதுதான், ஆனால், அந்த வன்முறை அந்த வெட்டியை என்றுந்தறைக்கும் ஒரு சின்ன சோகத்துடனையே விட்டுட்டுப் போயிட்டு. மிதிலாவோடை இந்தப் பார்ம்பரியம் வெறும் கதையா மட்டும் இல்லாம், வரலார் எப்படி இன்றும் உயிர் போடு இருக்கும் என்று நம்கு காட்டுகிறது. அங்கிருக்குற மக்கள் இன்றும் நதியோடை இன்னால் வாய்ந்துதான் வாய்ந்துறுக்கிறாங்க. வெள்ளம் வரும்போது, எங்களை மன்னிச்சிரத்தாயே எனக்கே கேற்கிறாங்க, வரட்சி வரும்போது கொஞ்சு தண்ணிக் கொடுத்தாயே என்ன அவக்கிட்டியே கெஞ்சிராங்க, அந்தப் பாரம்பரியமும் பக்த்தியும் கொஞ்சும் கூட மாராமல் இன்றுக்கும் தொடருது. இந்த ஆய்வோட முடிவுக்கு நாம வந்துட்டோம் கடைசியா உங்களை யோசிக்க வைக்குற ஒரு சிந்தனையை விட்டுட்டு போகிறேன் இன்று ஒரு முதிய படகோட்டி அமர்பாபாவாவோட சண்ணத்தில் விளைக்கேத்தும்போது அவரு இரண்டு வேண்டுதல்கள் வைக்கிறாரு ஒன்று தங்களைப் பாதுகாக்கும்படி, மற்றுன்று அன்று சிந்தப்பட்ட ரத்தத்துக்காக மன்னிப்பு வேண்டி. நீதியோட தராசுகள் எவ்வளவு சிக்கலானவை, ஒரு உயிரை எடுப்பதன் தார்மிக்கையடை எவ்வளவு காலத்துக்கும் தொடரும் என்று இது உனர்த்ததில்லையா? நீங்களும் இதைப் பற்றி சிந்தித்துப் பாருங்கள். மீண்டும் ஒரு அருமியான வரலாட்டு தேடலில் சந்திப்போம்.