MACHINE ASR ACCESSIBILITY AID
அமர்_பாபா_மற்றும்_கமலா_நதி.mp4
Timestamped machine output
- 0:00–0:03வணக்கம் இனைக்கினாமல் ஒரு அறுபுதமான விஷயத்தைப் பற்றி பேசப்போரோம்
- 0:03–0:08அமர் பாபா மற்றும் கமலான நதியைப் பற்றின புகல் பெற்ற மித்திலா புறான கதை இது
- 0:08–0:12இது ஏதோ காலகாலமாக சொல்ல வரு சாதாரன பழைய கதைக் கடியாதுங்க
- 0:12–0:16பாதுகாப், தரமம், பிறகு ஒரு வண்முறையைக் கையில் எடுக்கும்போது நாம் கொடுக்க வேண்டிய வில்லை
- 0:16–0:19இது எல்லாத்தியும் மிகவும் அழமாக அலசாப்போர வரும் பயனமுது.
- 0:19–0:23சரி தயாரா இருக்கிறீர்களா? நாம் நேராக கதக்குளியே போயிலாம்.
- 0:23–0:26மிதிலா பகுதில் ஓடுர நதிகள் வெறும் தண்ணி மட்டும் இல்லை.
- 0:26–0:32அவங்க தாய், அவங்க டேயவம், சிலனேரங்கள்ல, அவங்களே ஒரு கதையாவும் மாற்றாங்க.
- 0:32–0:33கேட்க வேவுள் அடரா இருக்கிறது அல்லவா?
- 0:33–0:37மிதிலா பகுதில் வருடு இந்த புரான கதைக்கு இந்த வரிகள்தான்
- 0:37–0:38ஒரு மிகச் சிரந்து அடித்தலமாமை இது.
- 0:38–0:40நாதிகளை நாம் எப்படி பார்க்கவேண்டும்
- 0:40–0:42அப்படிங்கு ஒரு புது கோனத்தை இது நமக்கு கொடுக்குது.
- 0:43–0:45சரி, இந்த கதை எங்க ஆரமைக்குது தெரியுமா?
- 0:46–0:49மிதிலா மக்கள் சந்தித்த ஒரு மிகப் பெரிய பேர ஏடிவிலிருந்துதான்.
- 0:49–0:51மழைத்துளிக்குடை இல்லாமே,
- 0:51–0:53மிதிலா தேசமை எப்படிக் காஞ்சி பிள்ளந்து போய் கிடந்துவிடுந்தது
- 0:53–0:59வானம் முட்டுள்ளமா தன் முகத்தைத் திருப்பிக்கிற்ற, வயில்கள் எல்லாம் வரண்டு, கெனர்கள் வட்டிப் போய்,
- 0:59–1:03பூமியே கண்ணிர் வடித்த ஒரு கொடுரமான பெரு வரட்சிக்காலம் அது,
- 1:03–1:06அந்த வரண்ட நிலத்தோட வழிலா வார்த்தையால சொல்லவே முடியாது.
- 1:06–1:10நம்ம பைனத்தோட ஒரு சின்ன முன்னோட்டத்தை இப்போ பார்த்தரலாம்
- 1:10–1:14அந்த பிரு வரச்சியில குடங்கி, கமலானதியோட அதிசிய பிறப்பு
- 1:14–1:18மக்கள் சந்தோஷமா வாழந்த அந்த சமனலையான காலம்
- 1:18–1:23இருதியா, பைட்லாோடை எடிச்சி, இப்படிதான் நம்ம கதனகர போகுது
- 1:23–1:29புமியோட அழகையைக் கேட்டு மலகல்லிருந்து மண்ண பெழந்துக்கொண்டு ஒரு புதூன்னதி பிறந்து வருகிறது.
- 1:29–1:30அதுதான் கமலானதி.
- 1:30–1:32இதில் ரொம்ப சுவாரசியமான விஷயை என்ற தெரியுமா?
- 1:32–1:37அந்த புதிய நதி பலவலன் ஓடி வந்து தொட்டையடமல்லாம் வீர்ப்பட்டு ஏழுந்தது.
- 1:37–1:41எங்கு பார்த்தாலும் பசுமைத் திரும்புத்து, கெனர்களை எல்லாம் நிறம்புத்து,
- 1:41–1:45கிராமத்து படித்துறையில் மறுபடியும் குழந்தைகளுடைய சிறிப்பொளிக்கைக் கேற்காரம்ப்பிது.
- 1:45–1:48அப்போ, வாழந்த பெரியவர்கள் இது எப்படி வரணிக்குறான்கு தெரியுமா?
- 1:48–1:52இந்த தன்னில் ஒரு தாயோட முந்தானையில் இருக்கும் குழிந்த மென்மை இருக்கு,
- 1:52–1:56கண்டிப்பாக சொல்லலாம் அவர் இதை வெறும் தன்னியாக பார்க்க வேலை,
- 1:56–2:00அவளை கமலா தாயினு அன்பாக கூப்ப்டு ஒரு தேய்வுமாவே கொண்டாடார் முட்டாங்கு.
- 2:00–2:07இப்போ, நதியோடை இருக்கரைகளிலும் உருவான அந்த அழகான, அமைதியான சமனிலையைப் பார்ப்போம்.
- 2:07–2:15கமலா நதி கொடுத்த பரிசுகளால், விவசாய்களோடு கிராமங்களும், படக் கோட்டிகளோடு கிராமங்களும் எப்படி செடித்து வளந்தது நீங்களே பார்க்கலாம்.
- 2:15–2:19எல்லாருட வாழ்க்கையும் கமலா அப்படிங்கு அந்த ஒர்ற மயத்து சுற்றிதான் சுழந்றது.
- 2:19–2:26நதிக்குடுத்த அவர் சந்தோஷமாய் எதுக்குப் பதிலுக்குத் தங்கள் முழு பக்தியையும் மரியாதியும் செழுத்துனாங்க.
- 2:26–2:30இந்த விவசாயும் படையோட்டியும் கமலா உட இரண்டு பிள்ளைகள் மாதிரி,
- 2:30–2:33ஒருத்திர் விடியர்க்காலேல் ஏற்க்கலப்ப்பையோட வேலுக்குப் போறாரு,
- 2:33–2:35இன்னொருத்திர் வழையோட படித்துறைக்குப் போறாரு,
- 2:35–2:38ராத்திரில் இரண்டு பேரோட வீடுகள்லையும்
- 2:38–2:40கமலாத்தாய் கொடுத்த தானியமும் மீன்களும் மனக்கும்.
- 2:40–2:43ஒருத்திர ஒருத்திர சார்ந்து எந்தக் குறையம் இல்லாமல்
- 2:43–2:46ஒரு சரியான சமனலையில் அவர் வாய்ந்து வந்தார்கள்.
- 2:46–2:48குரிப்பாவு இந்த படகோட்டிகளுக்கு
- 2:48–2:50நதியோடி இருந்த பினைப்பிறக்க,
- 2:50–2:53அப்பா, அவர் உலகமே கமலா நதிதான்.
- 2:53–2:55படகுதான் உங்களுக்கு பல்லக்கு.
- 2:55–2:56வலைதான் உங்கள் செல்வம்.
- 2:56–3:00அந்த நதியோட அலைகள்தான் தன்னில வலையார் அவர்கள் குழந்தைகளுக்கான தாலாட்டு
- 3:00–3:02அவ்வளவு ஆலமான உறவுது
- 3:02–3:05ஆனால் எல்லான் நல்ல கதைகள்லியும் வரும்பறி
- 3:05–3:07இங்கேயும் ஒரு ஆபத்து வருடு
- 3:07–3:09அமைதியாக போய்க்கிறந்து கொருக்காலத்துக்கு
- 3:09–3:11ஒரு முடிவுக்காலும் வருடு
- 3:11–3:16ஒரு மனிதனோட அகந்தையால, அந்த அமைதியான சமனிலை எப்படி சுக்குனோரா உழந்து என்று இப்போ பார்க்கப் போகிறோம்.
- 3:17–3:21பைட்லா அப்படிங்கிறவன் உடை, கரு நிழி அந்த நதி மேல விழுது.
- 3:21–3:22பைட்லா என்ன செய்தான் தெரியுமா?
- 3:22–3:28தேவமாக் கொம்புட்டுற கமலா நதிய, கட்டையைக் கல்யாணம் செய்கப் போவதா முறை சரியின்று சொல்கிறான்.
- 3:28–3:31நினைத்து பாருங்கள், ஆண்டாண்டு காலமாயிருந்த அந்த அமைதிய,
- 3:31–3:34அவனுடைய இந்த ஒரே ஒரு செயல் முடிலுமா செதைச்சிட்சு.
- 3:34–3:38இந்த இடத்தில்தான் நம்ம கதையோடை உச்சக்கட்டம் ஆரம்பிக்கிறது.
- 3:38–3:41மக்களால் அன்பா அலைக்கைப்படு ஆமர்பாபா,
- 3:41–3:44தன்னோட நதியைக் காப்பாட்டுரை எப்படி சீரி எழுந்தார் என்று பார்ப்போம்.
- 3:44–3:48அந்த பெரும் போர் சும்ம ஏடி முழக்க மாதிரி தொடங்குது.
- 3:48–3:52பய்ட்டிலாவோட தந்திரங்கள் ஒவ்வொன்னாக அடித்து நொருகப்படுது,
- 3:52–3:55மோதலோடு உச்சக்கட்டத்தில் பூமியே அதிருதுங்க,
- 3:55–3:59கடைசில் எந்த படித்துறையில் பய்ட்டிலான் நதிய தீண்ட நட்டும்
- 3:59–4:01அவன் அதேயே இடத்திலாம் அவன் வீட்டப்படுகிறான்.
- 4:01–4:04போர் முடிந்த ஒன்றை நடந்ததை கர்ப்பனை செய்துப் பாருங்கள்…
- 4:04–4:07படித்துறையில் முதல்ல ஒரு பயங்கரமான ஆழந்த அமைதி…
- 4:07–4:10அடுத்த வினாடியே கமலாதாய்க்கு ஜயம்…
- 4:10–4:12அமர்ச்சிங்கிர்க்கு ஜயம்…
- 4:12–4:13நோ ஒரே வெட்டி மழக்கம் தான்…
- 4:13–4:15படகோட்டிகள் எல்லாம் ஆழந்த கண்ணிரோடு…
- 4:15–4:17ஒருவர் ஒருவர் கட்டியானைச் சுக்கிறார்கள்
- 4:17–4:18சரி
- 4:18–4:21இதோடை கதை சும்பமா முடிந்திருச்சின்னு நீங்க நினைக்கலாம்
- 4:21–4:24ஆனா உந்தையான விஷயமே இங்கதான் ஆரம்பிக்குது
- 4:24–4:26பாதுகாப்பி இருக்கான விலை என்ன
- 4:26–4:29கொஞ்சம் ஆளமாக சிந்திக்க வைக்கும் பகுதிக்குள் நாம் இப்போன் நொழைய போகிறோம்
- 4:45–4:48ஒரு நியாயமான காரணத்திற்காக நாம் வன்முறையைக் கையண்டாலும்
- 4:48–4:51அதற்கான ஒரு பெரிய வேலை நாம் குடுத்தே ஆகணும்.
- 4:51–4:53தரமம்ப்புது வெறும் வாழ் இல்லை.
- 4:53–4:54அது ஒரு தராசு.
- 4:54–4:56நீதி, வாழ்க்கை, ஏற்கை.
- 4:56–4:57இது எல்லாத்திற்கு நடுவில் இருக்கும்
- 4:57–4:59இருக்கும் சிக்கலான சமனிலையை நாம் புரிந்துகொள்ளும்
- 4:59–5:02பாதுகாப் போட பேரில் சிந்தப்பட்டு ரத்தும்
- 5:02–5:04அந்த பாதுகாப்பு எவ்வளவு தான் நியாயமானதா இருந்தாலும் சரி
- 5:04–5:07அது எந்தர் எடும் ஒரு சோகமான சரித்தியை விட்டித்துக்கொள்ளுது
- 5:07–5:10காலங்கள் மாரலாம் போர்கள் வரலாம்
- 5:10–5:14ஆனா கமலானதி எப்போமே தாய்தான் வெள்ளம் வந்தால்
- 5:14–5:16எங்களை காப்பாற்று தாய் என்று மன்னிப்பு கேக்கிறாங்க
- 5:16–5:19வரச்சி வந்தால் தாகம் திருக்க தண்ணிக்குடுன்னு கேக்கிறாங்க
- 5:19–5:23பைட்டலா வருவதுக்கு முன்னாடி எப்படி படித்துரைகள்ல வெளக்குகள்
- 5:23–5:27தெரிந்ததோ, அதே போல, இன்னைக்கும் பண்டிகை நாட்கள் அவளுக்கான விலக்குகள்
- 5:27–5:30எரிந்துகொண்டுதான் இருக்கு, நாதியோட கருணை மாறுவதே இல்லை.
- 5:30–5:33கடைசியா ஒரு விஷயம் அவர் இரண்டு பிராரத்தனைகளை சேக்கிறார்
- 5:33–5:36ஒன்று பாதுகாப்பிற்காக மாட்டு ஒன்று மண்ணிப்பிற்காக.
- 5:36–5:42இன்னைக்கு வரைக்கும் அந்த முதியப் படகோடி அமர்பாபாவின் சன்னதில் விளக்கைத்தும்போது இந்த இரண்டு பிராரத்தனையைத்தான் பண்றுருக்கிறார்.
- 5:42–5:46நீதிக்கான போற் உறப்பக்கும் அதற்காக சிந்திய ரத்தத்துக்கான வரத்தை இன்னொரு பக்கம்.
- 5:46–5:48உங்களை நீங்களைக் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்.
- 5:48–5:53தரமத்தின் தராசைக் கையில் எடுக்கும்போது, நாமும் ஒரு நாள் பாதுகாப்புக்கும் மன்னிப்புக்கு நடுவில் இப்படித்தான் நிக்க வேண்டிய வருமா?
- 5:53–5:55சர்த்துச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
- 5:55–5:57மிடும் ஒரு சுவாரசி மான பதிவில் சந்திப்போம்.
Plain text
வணக்கம் இனைக்கினாமல் ஒரு அறுபுதமான விஷயத்தைப் பற்றி பேசப்போரோம் அமர் பாபா மற்றும் கமலான நதியைப் பற்றின புகல் பெற்ற மித்திலா புறான கதை இது இது ஏதோ காலகாலமாக சொல்ல வரு சாதாரன பழைய கதைக் கடியாதுங்க பாதுகாப், தரமம், பிறகு ஒரு வண்முறையைக் கையில் எடுக்கும்போது நாம் கொடுக்க வேண்டிய வில்லை இது எல்லாத்தியும் மிகவும் அழமாக அலசாப்போர வரும் பயனமுது. சரி தயாரா இருக்கிறீர்களா? நாம் நேராக கதக்குளியே போயிலாம். மிதிலா பகுதில் ஓடுர நதிகள் வெறும் தண்ணி மட்டும் இல்லை. அவங்க தாய், அவங்க டேயவம், சிலனேரங்கள்ல, அவங்களே ஒரு கதையாவும் மாற்றாங்க. கேட்க வேவுள் அடரா இருக்கிறது அல்லவா? மிதிலா பகுதில் வருடு இந்த புரான கதைக்கு இந்த வரிகள்தான் ஒரு மிகச் சிரந்து அடித்தலமாமை இது. நாதிகளை நாம் எப்படி பார்க்கவேண்டும் அப்படிங்கு ஒரு புது கோனத்தை இது நமக்கு கொடுக்குது. சரி, இந்த கதை எங்க ஆரமைக்குது தெரியுமா? மிதிலா மக்கள் சந்தித்த ஒரு மிகப் பெரிய பேர ஏடிவிலிருந்துதான். மழைத்துளிக்குடை இல்லாமே, மிதிலா தேசமை எப்படிக் காஞ்சி பிள்ளந்து போய் கிடந்துவிடுந்தது வானம் முட்டுள்ளமா தன் முகத்தைத் திருப்பிக்கிற்ற, வயில்கள் எல்லாம் வரண்டு, கெனர்கள் வட்டிப் போய், பூமியே கண்ணிர் வடித்த ஒரு கொடுரமான பெரு வரட்சிக்காலம் அது, அந்த வரண்ட நிலத்தோட வழிலா வார்த்தையால சொல்லவே முடியாது. நம்ம பைனத்தோட ஒரு சின்ன முன்னோட்டத்தை இப்போ பார்த்தரலாம் அந்த பிரு வரச்சியில குடங்கி, கமலானதியோட அதிசிய பிறப்பு மக்கள் சந்தோஷமா வாழந்த அந்த சமனலையான காலம் இருதியா, பைட்லாோடை எடிச்சி, இப்படிதான் நம்ம கதனகர போகுது புமியோட அழகையைக் கேட்டு மலகல்லிருந்து மண்ண பெழந்துக்கொண்டு ஒரு புதூன்னதி பிறந்து வருகிறது. அதுதான் கமலானதி. இதில் ரொம்ப சுவாரசியமான விஷயை என்ற தெரியுமா? அந்த புதிய நதி பலவலன் ஓடி வந்து தொட்டையடமல்லாம் வீர்ப்பட்டு ஏழுந்தது. எங்கு பார்த்தாலும் பசுமைத் திரும்புத்து, கெனர்களை எல்லாம் நிறம்புத்து, கிராமத்து படித்துறையில் மறுபடியும் குழந்தைகளுடைய சிறிப்பொளிக்கைக் கேற்காரம்ப்பிது. அப்போ, வாழந்த பெரியவர்கள் இது எப்படி வரணிக்குறான்கு தெரியுமா? இந்த தன்னில் ஒரு தாயோட முந்தானையில் இருக்கும் குழிந்த மென்மை இருக்கு, கண்டிப்பாக சொல்லலாம் அவர் இதை வெறும் தன்னியாக பார்க்க வேலை, அவளை கமலா தாயினு அன்பாக கூப்ப்டு ஒரு தேய்வுமாவே கொண்டாடார் முட்டாங்கு. இப்போ, நதியோடை இருக்கரைகளிலும் உருவான அந்த அழகான, அமைதியான சமனிலையைப் பார்ப்போம். கமலா நதி கொடுத்த பரிசுகளால், விவசாய்களோடு கிராமங்களும், படக் கோட்டிகளோடு கிராமங்களும் எப்படி செடித்து வளந்தது நீங்களே பார்க்கலாம். எல்லாருட வாழ்க்கையும் கமலா அப்படிங்கு அந்த ஒர்ற மயத்து சுற்றிதான் சுழந்றது. நதிக்குடுத்த அவர் சந்தோஷமாய் எதுக்குப் பதிலுக்குத் தங்கள் முழு பக்தியையும் மரியாதியும் செழுத்துனாங்க. இந்த விவசாயும் படையோட்டியும் கமலா உட இரண்டு பிள்ளைகள் மாதிரி, ஒருத்திர் விடியர்க்காலேல் ஏற்க்கலப்ப்பையோட வேலுக்குப் போறாரு, இன்னொருத்திர் வழையோட படித்துறைக்குப் போறாரு, ராத்திரில் இரண்டு பேரோட வீடுகள்லையும் கமலாத்தாய் கொடுத்த தானியமும் மீன்களும் மனக்கும். ஒருத்திர ஒருத்திர சார்ந்து எந்தக் குறையம் இல்லாமல் ஒரு சரியான சமனலையில் அவர் வாய்ந்து வந்தார்கள். குரிப்பாவு இந்த படகோட்டிகளுக்கு நதியோடி இருந்த பினைப்பிறக்க, அப்பா, அவர் உலகமே கமலா நதிதான். படகுதான் உங்களுக்கு பல்லக்கு. வலைதான் உங்கள் செல்வம். அந்த நதியோட அலைகள்தான் தன்னில வலையார் அவர்கள் குழந்தைகளுக்கான தாலாட்டு அவ்வளவு ஆலமான உறவுது ஆனால் எல்லான் நல்ல கதைகள்லியும் வரும்பறி இங்கேயும் ஒரு ஆபத்து வருடு அமைதியாக போய்க்கிறந்து கொருக்காலத்துக்கு ஒரு முடிவுக்காலும் வருடு ஒரு மனிதனோட அகந்தையால, அந்த அமைதியான சமனிலை எப்படி சுக்குனோரா உழந்து என்று இப்போ பார்க்கப் போகிறோம். பைட்லா அப்படிங்கிறவன் உடை, கரு நிழி அந்த நதி மேல விழுது. பைட்லா என்ன செய்தான் தெரியுமா? தேவமாக் கொம்புட்டுற கமலா நதிய, கட்டையைக் கல்யாணம் செய்கப் போவதா முறை சரியின்று சொல்கிறான். நினைத்து பாருங்கள், ஆண்டாண்டு காலமாயிருந்த அந்த அமைதிய, அவனுடைய இந்த ஒரே ஒரு செயல் முடிலுமா செதைச்சிட்சு. இந்த இடத்தில்தான் நம்ம கதையோடை உச்சக்கட்டம் ஆரம்பிக்கிறது. மக்களால் அன்பா அலைக்கைப்படு ஆமர்பாபா, தன்னோட நதியைக் காப்பாட்டுரை எப்படி சீரி எழுந்தார் என்று பார்ப்போம். அந்த பெரும் போர் சும்ம ஏடி முழக்க மாதிரி தொடங்குது. பய்ட்டிலாவோட தந்திரங்கள் ஒவ்வொன்னாக அடித்து நொருகப்படுது, மோதலோடு உச்சக்கட்டத்தில் பூமியே அதிருதுங்க, கடைசில் எந்த படித்துறையில் பய்ட்டிலான் நதிய தீண்ட நட்டும் அவன் அதேயே இடத்திலாம் அவன் வீட்டப்படுகிறான். போர் முடிந்த ஒன்றை நடந்ததை கர்ப்பனை செய்துப் பாருங்கள்… படித்துறையில் முதல்ல ஒரு பயங்கரமான ஆழந்த அமைதி… அடுத்த வினாடியே கமலாதாய்க்கு ஜயம்… அமர்ச்சிங்கிர்க்கு ஜயம்… நோ ஒரே வெட்டி மழக்கம் தான்… படகோட்டிகள் எல்லாம் ஆழந்த கண்ணிரோடு… ஒருவர் ஒருவர் கட்டியானைச் சுக்கிறார்கள் சரி இதோடை கதை சும்பமா முடிந்திருச்சின்னு நீங்க நினைக்கலாம் ஆனா உந்தையான விஷயமே இங்கதான் ஆரம்பிக்குது பாதுகாப்பி இருக்கான விலை என்ன கொஞ்சம் ஆளமாக சிந்திக்க வைக்கும் பகுதிக்குள் நாம் இப்போன் நொழைய போகிறோம் ஒரு நியாயமான காரணத்திற்காக நாம் வன்முறையைக் கையண்டாலும் அதற்கான ஒரு பெரிய வேலை நாம் குடுத்தே ஆகணும். தரமம்ப்புது வெறும் வாழ் இல்லை. அது ஒரு தராசு. நீதி, வாழ்க்கை, ஏற்கை. இது எல்லாத்திற்கு நடுவில் இருக்கும் இருக்கும் சிக்கலான சமனிலையை நாம் புரிந்துகொள்ளும் பாதுகாப் போட பேரில் சிந்தப்பட்டு ரத்தும் அந்த பாதுகாப்பு எவ்வளவு தான் நியாயமானதா இருந்தாலும் சரி அது எந்தர் எடும் ஒரு சோகமான சரித்தியை விட்டித்துக்கொள்ளுது காலங்கள் மாரலாம் போர்கள் வரலாம் ஆனா கமலானதி எப்போமே தாய்தான் வெள்ளம் வந்தால் எங்களை காப்பாற்று தாய் என்று மன்னிப்பு கேக்கிறாங்க வரச்சி வந்தால் தாகம் திருக்க தண்ணிக்குடுன்னு கேக்கிறாங்க பைட்டலா வருவதுக்கு முன்னாடி எப்படி படித்துரைகள்ல வெளக்குகள் தெரிந்ததோ, அதே போல, இன்னைக்கும் பண்டிகை நாட்கள் அவளுக்கான விலக்குகள் எரிந்துகொண்டுதான் இருக்கு, நாதியோட கருணை மாறுவதே இல்லை. கடைசியா ஒரு விஷயம் அவர் இரண்டு பிராரத்தனைகளை சேக்கிறார் ஒன்று பாதுகாப்பிற்காக மாட்டு ஒன்று மண்ணிப்பிற்காக. இன்னைக்கு வரைக்கும் அந்த முதியப் படகோடி அமர்பாபாவின் சன்னதில் விளக்கைத்தும்போது இந்த இரண்டு பிராரத்தனையைத்தான் பண்றுருக்கிறார். நீதிக்கான போற் உறப்பக்கும் அதற்காக சிந்திய ரத்தத்துக்கான வரத்தை இன்னொரு பக்கம். உங்களை நீங்களைக் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். தரமத்தின் தராசைக் கையில் எடுக்கும்போது, நாமும் ஒரு நாள் பாதுகாப்புக்கும் மன்னிப்புக்கு நடுவில் இப்படித்தான் நிக்க வேண்டிய வருமா? சர்த்துச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். மிடும் ஒரு சுவாரசி மான பதிவில் சந்திப்போம்.