MACHINE ASR ACCESSIBILITY AID
தத்துவசிந்தாமணி.mp4
Timestamped machine output
- 0:00–0:04வணக்கம் இன்று நாம் ஒரு மிகச் வாரசியமான அறிவுசார் தேடலுக்குள் நொலைப்போகிறோம்
- 0:04–0:09மனிதர்களாகிய நாம் எப்படி சிந்திக்கிறோம் நாம்து தருக்கம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்பது
- 0:09–0:13800 ஆண்டுகள் பழமியான ஒரு தலைசிரந்த படைபின் முழம் துப்பரியப் போகிறோம்
- 0:13–0:16வாருங்கள், இந்த தத்துவ பயனத்தை உடனைத் தொடங்குவோம்.
- 0:16–0:20இந்த விலக்கத் துகுப்புக்கு நான் பயன்படுத்தப் போகும் மூலனோல்
- 0:20–0:22முப்பவே சிறப்பானது,
- 0:22–0:26கங்கேஷ்சை உப்பாதியாயா எழுதிய மிகவும் சிக்கலான தத்துவ சிந்தாமனி என்று
- 0:26–0:30என்கிறேன் நூல்தானது, பலனூட்ராண்டுகளுக்கு முந்தைய தற்கங்கள்
- 0:30–0:35கஜேந்திரத் தாகூர் அவர்கள் இந்த மேம்படுத்தப்பட்ட மைத்திலி முழிப்பின் மூலமாக
- 0:35–0:38இந்து நாம் கண்முன் மிகவும் தெளிவாக உயிர் பெருகின்றன.
- 0:38–0:41இந்து நாம் பயனிக்கப் போகும் பாதை இதுதான்
- 0:41–0:46முதலில் ஆசிர்வாதங்களும் தடைகளும் பின்னர் உண்மையின் தன்மை வெள்ளியின் மாயை,
- 0:46–0:50அனுமானத்தின் தர்க்கம் மற்றும் இருதியாக மறைக்கப்பட்டன் நிபந்தனை.
- 0:50–0:54சரி, முதல் பகுதிக்கு வருவோம் ஆசிர்வாதங்களும் தடைகளும்
- 0:54–0:57மங்கலவாதத்தின் தர்க்கம் என்று இதை சொல்வார்கள்.
- 0:57–1:03நாம் அனிவருமே ஒரு புதிய வேலையையோ, அல்லது ஒரு முக்கியமான தேர்வையோ தொடங்கும் முன் கடவல வணங்கும் இல்லையா?
- 1:03–1:05இது மிகவும் சாதாரணமான ஒரு விஷயம் தான்
- 1:05–1:07இதைத்தான் மங்கலாச்சரணம் என்று கிறார்கள்
- 1:07–1:10பண்டே மீமாம் சகசிந்தனையாளர்கள் என்ன நம்பினார்கள் என்றால்
- 1:10–1:13நீங்கள் ஒரு சேலை தொடங்கும் முன் இப்படி ஒரு பார்த்தனை செய்தால்
- 1:13–1:16அது உங்கள் வேலையை வெட்டிகரமாக முடிப்பதற்கு நேரிடியாக
- 1:16–1:19உத்தரவதம் அளிக்கிறது என்றவர்கள் முழுமையாக நம்பினார்கள்.
- 1:19–1:23ஆனால் இங்குதான் நையாகிக்க பல்லியையிட்சிர்ந்த கங்கேசர்
- 1:23–1:26மிகவும் பிரமாதமான நடை முறையான ஒரு கேள்வியை கேட்கிறார்.
- 1:26–1:29பிரார்த்தனை செய்தால்தான் காரியம் வெட்டிப் பிறும் என்றால்,
- 1:29–1:32எந்த பிரார்த்தனையுமே செய்யாத ஒரு நாத்திகரோ,
- 1:32–1:34அல்லது கடவலைப்பட்டிக் கவலைப்படாத ஒரு எடுத்தாலரோ,
- 1:34–1:37தங்கள் வேலையை எப்படி இவ்வளவு சிறப்பாக முடிக்கிறார்கள்
- 1:37–1:40யோசித்து பாருங்கள் இது ரொம்பு நியாயமான கேள்விதானே
- 1:40–1:43இதற்கு கங்கேசர் சொல்லும் பதில் மிகத் தெளிவானது
- 1:43–1:47ஒரு புத்தகத்தை எழுதி முடிப்பதை என்பது மனிதனின் உளைப்பு மட்டுமே
- 1:47–1:50ஒரு நாத்திகர் எந்த ஆசிர்வாளமும் இல்லாமல் வெட்டிப் பெருகுறார் என்றால்
- 1:50–1:53அதற்கு அர்த்தம் அவர் வழியில் தொடக்கத்திலிருந்தே
- 1:53–1:54எந்த தடையுமே இருக்கையாகவோ அல்லது
- 1:54–1:57அவர்து முஞ்சன்பு பலனாலும் இல்லை என்பது தான்
- 1:57–1:59இந்த தடையட்ட நிலையைத்தான் அவர்கள் விக்னாப் பாவம் என்று
- 1:59–2:03அக்க ஒரு காரியம் முடிவடைவதற்கு மனிதனையின் உழைப்பதான் காரணமை தவிர,
- 2:03–2:06ஆசிர்வாதம் நேரடியாகக் காரணம் கிடையாது.
- 2:06–2:09அடுத்ததாக நான் பார்க்கப் போகும் இரண்டாவது பகுதி,
- 2:09–2:14உண்மையின் தன்மை, பிராமானியவாதத்தின் மாபிரும் விவாதம் என்று இதைக் கூறலாம்.
- 2:14–2:19நாம் கட்டுக்கொண்ட ஒரு விஷயம் உண்மையானதுதானா என்பதை நாம் எப்படி தெரிந்துகொள்வது?
- 2:19–2:22இங்குதான் இரண்டு பெரு பிரிவிகள் மோதுகின்றன.
- 2:22–2:26மிமாம் சகர்களின் சுயத்த பிராமான்ய வாதம் என்ன சொல்கிறது என்றால்
- 2:26–2:28ஒரு அறிவு நமக்குள் உருவாகும்போதே,
- 2:28–2:31அது தானாக வே உண்மையானத்தாகிவிடும் என்கிறார்கள்.
- 2:31–2:36ஆனால் நையகர்களின் பரதப் பிராமான்ய வாதம் முட்டிலும் வேறானது.
- 2:36–2:38உண்மையின் தன்மை அதன் பின்னர் நடைப்பரும்
- 2:38–2:40ஒரு வெற்றிக்கரமான செயலின் மோலமாகத்தான்,
- 2:40–2:43வெளிப்புறமாக நிறுபிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் வாதிக்கிறார்கள்.
- 2:43–2:49இந்த இடத்தில் கங்கே சர் தனது, அசாத்தியமான தர்க்க அறிமைப் பயன்படுத்துக்கொள்ளுகிறார்.
- 2:49–2:53அவர் சொல்வது எவ்வளவு சாதார்ந்தானானால் ஆளமான உண்மை தெரியுமா?
- 2:53–2:57நாம் கட்டுக்கொள்ளும் எல்லாமே உடனடியாக உண்மையாகிவிடும் என்றால,
- 2:57–3:01இந்த உலகத்தில் எதைப் பற்றியுமே நாம் சந்தேகம் படவே மாட்டும் அல்லவா?
- 3:01–3:04ஆனால் மனிதருகளான நமக்கு,
- 3:04–3:07தினமும் எதிலாவது சந்தேகம் வந்துக்கொண்டே தான் இருக்கிறது.
- 3:07–3:13இதுவே அறிவு உருவான உடனே தானாக வே உண்மையாகிவிடாது என்பதற்கான மிகப்பெரிய சாட்சி.
- 3:13–3:18சரி இப்போது மூன்றாவது பகதிக்குள் செல்வம் வெள்ளியின் மாயை
- 3:18–3:20அதாவது கியாதிவாதத்தை ஆராயதல்
- 3:20–3:24கடர்க்கறையில் கிடக்கும் ஒரு சாதாரன சிப்பியைப் பார்த்து சில நேரங்களில்
- 3:24–3:28நாம் விளை மதிப்பட்ட வெள்ளி என்று நினைத்து ஏன் ஏமாந்து போகிறோம்?
- 3:28–3:31இதை வெளக்கும் இரண்டு கோட்பாட்டுகளைப் பற்றை இப்போது பார்ப்போம்.
- 3:31–3:35பிரபாகர மிமாம் சகர்கள் இதை அக்கியாதி என்று சொல்கிறார்கள்.
- 3:35–3:37அதாவது நாம் நேரில் பார்க்கும் சிப்பிக்கும்
- 3:37–3:41நம் நினைவில்லுள்ள வெள்ளிக்கும் இடையிலான வித்யாசத்தை நமது மனம்
- 3:41–3:43கவனிக்க தவறி விடிக்கிறது என்றவர்கள் சொல்கிறார்கள்.
- 3:43–3:47ஆனால் நாயாயகர்கள் அன்னிதாக்கியாதி என்கிற கோட்பாட்டின்
- 3:47–3:49முலமாக இது வேறும் மறதிக்கிடயாது
- 3:49–3:52இது மனதின் ஒரு சுருப்பான பிளை என்று வாதிடுக்கிறார்கள்.
- 3:52–3:55நாயாயகர்கள் சொல்வதை வைத்துப் பார்த்தால்
- 3:55–3:58நமது மனம் மிகவும் தந்திரமானதுங்கள்.
- 3:58–4:00அது தனக்குள் இருக்கும் ரஜதத்த்தும்
- 4:00–4:03அதாவது வெள்ளித்தன்மையைப் பியுரமாக எடுத்துச் சென்று
- 4:03–4:06அந்த சாதாரன சிப்பியன் மீது வலுகட்டையமாக போகுத்துக்கொண்டுகிறது.
- 4:06–4:09ஆக, ஒரு மாயை, அல்லது பிரமை என்பது,
- 4:09–4:14ஏதோ ஒன்றை நம் மறந்துவிடுவதால் வருவதால் அது நமது மனம் மிகவும் சுருப்பாகச் செய்ம்
- 4:14–4:17ஒரு தவறான செயல் பாடி என்பதை இது ஆனித்தர மாகன் நிறுப்பிக்கிறது.
- 4:17–4:21இப்போது நான்காவது பகதிக்கு வந்திருக்கும்
- 4:21–4:25அனுமானத்தின் தற்கம் அனுமிதின் ஏக்க வியல் என்று இதை சொல்லலாம்.
- 4:25–4:31நாம் நேரடியாகப் பார்க்க முடியாத விஷயங்களை நமது மனம் எப்படி தர்கரிதியாக கண்டுபிடிக்கும்
- 4:31–4:34இந்த மனச் சையல் முறையைத்தான் அனுமிதி என்று சொல்கிறார்கள்.
- 4:34–4:40இதில் மூன்று படிகள் உள்ளன, முதலில் தூரத்தில் மலையில் நாம் புகையைப் பார்க்கிறோம்.
- 4:40–4:47இரண்டாவது, புகைக்கும் நிறுப்புக்கும் இருக்கும் அந்த பிரிக்க முடியாத தொடர்பை நமது மனம் நினைவு படித்தி பார்க்கிறது.
- 4:47–4:52கடைசியாக, ஓ, அங்கு நிறுப்பிருக்கறது என்குர முடிவுக்கு உருதியாக வருக்கிறது.
- 4:52–4:55இப்படித்தான் நமது முழை தற்கரித்தியாக யோசிக்கறது.
- 4:55–5:01இதில் கங்கேசர் மிகவும் அதுகமாக கவனம் செல்லத்தும் ஒரு விஷயம் இருக்குறது, அதுதான் வியாப்டி.
- 5:01–5:08வியாப்டி என்றால் ஒரு குறியிட்டிருக்கும், இளக்கிருக்கும் இடையிலான பிரிக்க முடியாத மாராத ஒரு தொடர்பு.
- 5:08–5:10புகைக்கும் நிறுப்புக்கும் உள்ள இந்த தொடர்பு,
- 5:10–5:13எவ்வித குறையும் இல்லாமல், எந்த விதி விலக்கும் இல்லாமல்,
- 5:13–5:15ரொம்பு உருதியாக இருக்க வேண்டும் என்று,
- 5:15–5:19பழைய வரையிலை எல்லாம் தாண்டி அவர் மிகவும் கடுமையாக வலியுற்றுக்கிறார்.
- 5:19–5:22இப்போது, நமது விலகத்தகுப்பின்
- 5:22–5:24மிகவும் முக்கியமான 5 புகதிக்கு வந்திருக்கும்.
- 5:24–5:28மறைக்கப்பட்ட நிபந்தனை, அதாவது உபாதியைக் கண்டாரிதன்.
- 5:28–5:32நமது தற்கம் 100 சரதிதம் சரியானதுதான் என்று நாம் நினைத்துக்கொண்டிருக்கும்,
- 5:32–5:37அதே வேலையில் நமது தற்கத்துப்பரியும் கதையில் ஒரு மாபிரம் திருப்பம் வரிகிறது.
- 5:37–5:40அது தான் உப்பாதி என்று சொல்லப்படும் மரைக்கப்பட்ட நிபந்தனை,
- 5:40–5:43இது ரொம்ப வே தந்திரமான ஒரு விஷயம்,
- 5:43–5:45இது இளக்குடன் எப்போதும் இனைந்திருக்கும்
- 5:45–5:48ஆனால் குரியிடோடி எப்போதும் இனைந்திருக்காது,
- 5:48–5:51அதாவது நீங்கள் உருதியாக நம்பும் ஒரு தருக்கத்தை,
- 5:51–5:55சுக்குனுறாக உடைக்கிக்குடிய சக்த்தி இந்த மறக்கப்பட்ட உப்பாதிக்கு இருக்கிறது.
- 5:55–5:58இதை ஒரு எலிய உதாரணம் உளமாகச் சொல்கிறேன் கேளுங்கள்,
- 5:58–6:02புகை வந்தால் அங்கு நிறுப்பு இருக்கும் என்பது நமது பதுவானத் தருக்கம்.
- 6:02–6:04ஆனால் இதில் இருக்கும் குறைபாடி என்ன தெரியுமா?
- 6:04–6:08பலுக்குக் காட்சியை இரும்பில் நிறுப்பு இருக்கும் ஆனால் புகை வராதே,
- 6:08–6:10அப்படியானால் புகைக்கு உண்மையான காரணம் என்ன?
- 6:10–6:13இங்கு, இறமான விரக் என்பது தான் அந்த உபாதி.
- 6:13–6:15வெறும் நிறுப்பு புகை தராது,
- 6:15–6:18நிறுப்புடி இறமான விரகும் சேர்ந்தால் தான் புகை வரும்.
- 6:18–6:21ஆக புகை வருவதற்கு நிறுப்பு மட்டும் போதாது,
- 6:21–6:24ரகசியமாக ஒரு ஈர விரகும் தேவைப்படிக்கிறது.
- 6:24–6:27நாம் இங்கு கச்சிக்கொள்ள வேண்டிய மிகவும் முக்கியமான பாடம் இதுதான்.
- 6:27–6:30ஈரமான விரகுப் போன்ட ஒரு மறைக்கப்பட்ட நிபந்தனை,
- 6:30–6:33அதாவது உபாதி இருக்கிறது என்பது உருதியான உடனே,
- 6:33–6:34நீங்கள் அதுவரை சரியாக நின்றுக்கொண்டு இருந்தால்
- 6:34–6:37உங்கள் தர்க்கம் முழுமையாக அழிந்து போய்விடுகிறது.
- 6:37–6:38உப்பாதியைக் கவனைக்காமல் நாம் செய்ம்
- 6:38–6:41எந்த ஒரு அனுமானமும் நிச்சயமாக தோற்சுப் போகும்.
- 6:41–6:44இந்த மிக நுனுக்கமான பழமையான தர்க்கத்தைப் பற்றி
- 6:44–6:46நமது விளக்கத் தோகுப்பை முடிக்கும் இந்த தருணத்தில்
- 6:46–6:49உங்கள் அன்றாட சிந்தனைகளக்கு சவால் விடும்
- 6:49–6:51ஒரு கேள்வியோடு உங்களை விட்டிச்சில் விரும்புகிறேன்.
- 6:51–6:53நாம் நமது வாழ்க்கையில் எடுக்கும் முடிபுகளில்
- 6:53–6:56உண்மையிலேயே அனைத்தேம் சரியாகத்தான் பார்க்கிறோமா,
- 6:56–6:58அல்லது அந்த இறமான விரகுப் போன்று,
- 6:58–7:02நமக்கு தெரியாத மரைக்கப்பட்ட நிபந்தனைகளை நாம எங்காவது தவறை விடுக்கிறோமா?
- 7:02–7:04கொஞ்சம் அழமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.
Plain text
வணக்கம் இன்று நாம் ஒரு மிகச் வாரசியமான அறிவுசார் தேடலுக்குள் நொலைப்போகிறோம் மனிதர்களாகிய நாம் எப்படி சிந்திக்கிறோம் நாம்து தருக்கம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்பது 800 ஆண்டுகள் பழமியான ஒரு தலைசிரந்த படைபின் முழம் துப்பரியப் போகிறோம் வாருங்கள், இந்த தத்துவ பயனத்தை உடனைத் தொடங்குவோம். இந்த விலக்கத் துகுப்புக்கு நான் பயன்படுத்தப் போகும் மூலனோல் முப்பவே சிறப்பானது, கங்கேஷ்சை உப்பாதியாயா எழுதிய மிகவும் சிக்கலான தத்துவ சிந்தாமனி என்று என்கிறேன் நூல்தானது, பலனூட்ராண்டுகளுக்கு முந்தைய தற்கங்கள் கஜேந்திரத் தாகூர் அவர்கள் இந்த மேம்படுத்தப்பட்ட மைத்திலி முழிப்பின் மூலமாக இந்து நாம் கண்முன் மிகவும் தெளிவாக உயிர் பெருகின்றன. இந்து நாம் பயனிக்கப் போகும் பாதை இதுதான் முதலில் ஆசிர்வாதங்களும் தடைகளும் பின்னர் உண்மையின் தன்மை வெள்ளியின் மாயை, அனுமானத்தின் தர்க்கம் மற்றும் இருதியாக மறைக்கப்பட்டன் நிபந்தனை. சரி, முதல் பகுதிக்கு வருவோம் ஆசிர்வாதங்களும் தடைகளும் மங்கலவாதத்தின் தர்க்கம் என்று இதை சொல்வார்கள். நாம் அனிவருமே ஒரு புதிய வேலையையோ, அல்லது ஒரு முக்கியமான தேர்வையோ தொடங்கும் முன் கடவல வணங்கும் இல்லையா? இது மிகவும் சாதாரணமான ஒரு விஷயம் தான் இதைத்தான் மங்கலாச்சரணம் என்று கிறார்கள் பண்டே மீமாம் சகசிந்தனையாளர்கள் என்ன நம்பினார்கள் என்றால் நீங்கள் ஒரு சேலை தொடங்கும் முன் இப்படி ஒரு பார்த்தனை செய்தால் அது உங்கள் வேலையை வெட்டிகரமாக முடிப்பதற்கு நேரிடியாக உத்தரவதம் அளிக்கிறது என்றவர்கள் முழுமையாக நம்பினார்கள். ஆனால் இங்குதான் நையாகிக்க பல்லியையிட்சிர்ந்த கங்கேசர் மிகவும் பிரமாதமான நடை முறையான ஒரு கேள்வியை கேட்கிறார். பிரார்த்தனை செய்தால்தான் காரியம் வெட்டிப் பிறும் என்றால், எந்த பிரார்த்தனையுமே செய்யாத ஒரு நாத்திகரோ, அல்லது கடவலைப்பட்டிக் கவலைப்படாத ஒரு எடுத்தாலரோ, தங்கள் வேலையை எப்படி இவ்வளவு சிறப்பாக முடிக்கிறார்கள் யோசித்து பாருங்கள் இது ரொம்பு நியாயமான கேள்விதானே இதற்கு கங்கேசர் சொல்லும் பதில் மிகத் தெளிவானது ஒரு புத்தகத்தை எழுதி முடிப்பதை என்பது மனிதனின் உளைப்பு மட்டுமே ஒரு நாத்திகர் எந்த ஆசிர்வாளமும் இல்லாமல் வெட்டிப் பெருகுறார் என்றால் அதற்கு அர்த்தம் அவர் வழியில் தொடக்கத்திலிருந்தே எந்த தடையுமே இருக்கையாகவோ அல்லது அவர்து முஞ்சன்பு பலனாலும் இல்லை என்பது தான் இந்த தடையட்ட நிலையைத்தான் அவர்கள் விக்னாப் பாவம் என்று அக்க ஒரு காரியம் முடிவடைவதற்கு மனிதனையின் உழைப்பதான் காரணமை தவிர, ஆசிர்வாதம் நேரடியாகக் காரணம் கிடையாது. அடுத்ததாக நான் பார்க்கப் போகும் இரண்டாவது பகுதி, உண்மையின் தன்மை, பிராமானியவாதத்தின் மாபிரும் விவாதம் என்று இதைக் கூறலாம். நாம் கட்டுக்கொண்ட ஒரு விஷயம் உண்மையானதுதானா என்பதை நாம் எப்படி தெரிந்துகொள்வது? இங்குதான் இரண்டு பெரு பிரிவிகள் மோதுகின்றன. மிமாம் சகர்களின் சுயத்த பிராமான்ய வாதம் என்ன சொல்கிறது என்றால் ஒரு அறிவு நமக்குள் உருவாகும்போதே, அது தானாக வே உண்மையானத்தாகிவிடும் என்கிறார்கள். ஆனால் நையகர்களின் பரதப் பிராமான்ய வாதம் முட்டிலும் வேறானது. உண்மையின் தன்மை அதன் பின்னர் நடைப்பரும் ஒரு வெற்றிக்கரமான செயலின் மோலமாகத்தான், வெளிப்புறமாக நிறுபிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் வாதிக்கிறார்கள். இந்த இடத்தில் கங்கே சர் தனது, அசாத்தியமான தர்க்க அறிமைப் பயன்படுத்துக்கொள்ளுகிறார். அவர் சொல்வது எவ்வளவு சாதார்ந்தானானால் ஆளமான உண்மை தெரியுமா? நாம் கட்டுக்கொள்ளும் எல்லாமே உடனடியாக உண்மையாகிவிடும் என்றால, இந்த உலகத்தில் எதைப் பற்றியுமே நாம் சந்தேகம் படவே மாட்டும் அல்லவா? ஆனால் மனிதருகளான நமக்கு, தினமும் எதிலாவது சந்தேகம் வந்துக்கொண்டே தான் இருக்கிறது. இதுவே அறிவு உருவான உடனே தானாக வே உண்மையாகிவிடாது என்பதற்கான மிகப்பெரிய சாட்சி. சரி இப்போது மூன்றாவது பகதிக்குள் செல்வம் வெள்ளியின் மாயை அதாவது கியாதிவாதத்தை ஆராயதல் கடர்க்கறையில் கிடக்கும் ஒரு சாதாரன சிப்பியைப் பார்த்து சில நேரங்களில் நாம் விளை மதிப்பட்ட வெள்ளி என்று நினைத்து ஏன் ஏமாந்து போகிறோம்? இதை வெளக்கும் இரண்டு கோட்பாட்டுகளைப் பற்றை இப்போது பார்ப்போம். பிரபாகர மிமாம் சகர்கள் இதை அக்கியாதி என்று சொல்கிறார்கள். அதாவது நாம் நேரில் பார்க்கும் சிப்பிக்கும் நம் நினைவில்லுள்ள வெள்ளிக்கும் இடையிலான வித்யாசத்தை நமது மனம் கவனிக்க தவறி விடிக்கிறது என்றவர்கள் சொல்கிறார்கள். ஆனால் நாயாயகர்கள் அன்னிதாக்கியாதி என்கிற கோட்பாட்டின் முலமாக இது வேறும் மறதிக்கிடயாது இது மனதின் ஒரு சுருப்பான பிளை என்று வாதிடுக்கிறார்கள். நாயாயகர்கள் சொல்வதை வைத்துப் பார்த்தால் நமது மனம் மிகவும் தந்திரமானதுங்கள். அது தனக்குள் இருக்கும் ரஜதத்த்தும் அதாவது வெள்ளித்தன்மையைப் பியுரமாக எடுத்துச் சென்று அந்த சாதாரன சிப்பியன் மீது வலுகட்டையமாக போகுத்துக்கொண்டுகிறது. ஆக, ஒரு மாயை, அல்லது பிரமை என்பது, ஏதோ ஒன்றை நம் மறந்துவிடுவதால் வருவதால் அது நமது மனம் மிகவும் சுருப்பாகச் செய்ம் ஒரு தவறான செயல் பாடி என்பதை இது ஆனித்தர மாகன் நிறுப்பிக்கிறது. இப்போது நான்காவது பகதிக்கு வந்திருக்கும் அனுமானத்தின் தற்கம் அனுமிதின் ஏக்க வியல் என்று இதை சொல்லலாம். நாம் நேரடியாகப் பார்க்க முடியாத விஷயங்களை நமது மனம் எப்படி தர்கரிதியாக கண்டுபிடிக்கும் இந்த மனச் சையல் முறையைத்தான் அனுமிதி என்று சொல்கிறார்கள். இதில் மூன்று படிகள் உள்ளன, முதலில் தூரத்தில் மலையில் நாம் புகையைப் பார்க்கிறோம். இரண்டாவது, புகைக்கும் நிறுப்புக்கும் இருக்கும் அந்த பிரிக்க முடியாத தொடர்பை நமது மனம் நினைவு படித்தி பார்க்கிறது. கடைசியாக, ஓ, அங்கு நிறுப்பிருக்கறது என்குர முடிவுக்கு உருதியாக வருக்கிறது. இப்படித்தான் நமது முழை தற்கரித்தியாக யோசிக்கறது. இதில் கங்கேசர் மிகவும் அதுகமாக கவனம் செல்லத்தும் ஒரு விஷயம் இருக்குறது, அதுதான் வியாப்டி. வியாப்டி என்றால் ஒரு குறியிட்டிருக்கும், இளக்கிருக்கும் இடையிலான பிரிக்க முடியாத மாராத ஒரு தொடர்பு. புகைக்கும் நிறுப்புக்கும் உள்ள இந்த தொடர்பு, எவ்வித குறையும் இல்லாமல், எந்த விதி விலக்கும் இல்லாமல், ரொம்பு உருதியாக இருக்க வேண்டும் என்று, பழைய வரையிலை எல்லாம் தாண்டி அவர் மிகவும் கடுமையாக வலியுற்றுக்கிறார். இப்போது, நமது விலகத்தகுப்பின் மிகவும் முக்கியமான 5 புகதிக்கு வந்திருக்கும். மறைக்கப்பட்ட நிபந்தனை, அதாவது உபாதியைக் கண்டாரிதன். நமது தற்கம் 100 சரதிதம் சரியானதுதான் என்று நாம் நினைத்துக்கொண்டிருக்கும், அதே வேலையில் நமது தற்கத்துப்பரியும் கதையில் ஒரு மாபிரம் திருப்பம் வரிகிறது. அது தான் உப்பாதி என்று சொல்லப்படும் மரைக்கப்பட்ட நிபந்தனை, இது ரொம்ப வே தந்திரமான ஒரு விஷயம், இது இளக்குடன் எப்போதும் இனைந்திருக்கும் ஆனால் குரியிடோடி எப்போதும் இனைந்திருக்காது, அதாவது நீங்கள் உருதியாக நம்பும் ஒரு தருக்கத்தை, சுக்குனுறாக உடைக்கிக்குடிய சக்த்தி இந்த மறக்கப்பட்ட உப்பாதிக்கு இருக்கிறது. இதை ஒரு எலிய உதாரணம் உளமாகச் சொல்கிறேன் கேளுங்கள், புகை வந்தால் அங்கு நிறுப்பு இருக்கும் என்பது நமது பதுவானத் தருக்கம். ஆனால் இதில் இருக்கும் குறைபாடி என்ன தெரியுமா? பலுக்குக் காட்சியை இரும்பில் நிறுப்பு இருக்கும் ஆனால் புகை வராதே, அப்படியானால் புகைக்கு உண்மையான காரணம் என்ன? இங்கு, இறமான விரக் என்பது தான் அந்த உபாதி. வெறும் நிறுப்பு புகை தராது, நிறுப்புடி இறமான விரகும் சேர்ந்தால் தான் புகை வரும். ஆக புகை வருவதற்கு நிறுப்பு மட்டும் போதாது, ரகசியமாக ஒரு ஈர விரகும் தேவைப்படிக்கிறது. நாம் இங்கு கச்சிக்கொள்ள வேண்டிய மிகவும் முக்கியமான பாடம் இதுதான். ஈரமான விரகுப் போன்ட ஒரு மறைக்கப்பட்ட நிபந்தனை, அதாவது உபாதி இருக்கிறது என்பது உருதியான உடனே, நீங்கள் அதுவரை சரியாக நின்றுக்கொண்டு இருந்தால் உங்கள் தர்க்கம் முழுமையாக அழிந்து போய்விடுகிறது. உப்பாதியைக் கவனைக்காமல் நாம் செய்ம் எந்த ஒரு அனுமானமும் நிச்சயமாக தோற்சுப் போகும். இந்த மிக நுனுக்கமான பழமையான தர்க்கத்தைப் பற்றி நமது விளக்கத் தோகுப்பை முடிக்கும் இந்த தருணத்தில் உங்கள் அன்றாட சிந்தனைகளக்கு சவால் விடும் ஒரு கேள்வியோடு உங்களை விட்டிச்சில் விரும்புகிறேன். நாம் நமது வாழ்க்கையில் எடுக்கும் முடிபுகளில் உண்மையிலேயே அனைத்தேம் சரியாகத்தான் பார்க்கிறோமா, அல்லது அந்த இறமான விரகுப் போன்று, நமக்கு தெரியாத மரைக்கப்பட்ட நிபந்தனைகளை நாம எங்காவது தவறை விடுக்கிறோமா? கொஞ்சம் அழமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.